Medineweb Forum/Huzur Adresi
Geri Git   Medineweb Forum/Huzur Adresi > ..::.MEDİNEWEB FORUM GENEL.::. > Edebiyat > Üyelerimize Ait Makaleler

Konu Bilgisi: Konu Sahibi NİLGÜN YAZAR,Açılış Tarihi:  01.Ekim.2009 (09:55), Konuya Son Cevap : 02.Kasım.2009 (15:30). Konuya 4 Mesaj yazıldı

Yeni Konu aç  Cevapla
 
LinkBack Seçenekler
Alt 01.Ekim.2009, 09:55   Mesaj No:1
Medineweb Üyesi
NİLGÜN YAZAR - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:NİLGÜN YAZAR isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 8150
Üyelik tarihi: 14.Mayıs.2009
Arkadaşları:0
Cinsiyet:
Mesajlar: 134
Konular: 37
Beğenildi:2
Beğendi:0
Takdirleri:0
Takdir Et:
Konu Bu  Üyemize Aittir!
Standart BEN NE ZAMAN BÜYÜDÜM ANNE..

BEN NE ZAMAN BÜYÜDÜM ANNE..

Yolun yarısını geçtim artık anne. Takvime baktım da, bugün tam 14 yıl olmuş sen gideli. Sen de 14 yıl, ben diyeyim 14 asır.

O zaman, bu zaman tek başıma gidiyorum işte bu uzun yolda. Neler yaşanmadı ki sensiz geçen onca yılda! Kanatlarının altında olmak istediğim zamanlar o kadar çok oldu ki. Sadece hayaline sığınmakla yetinebildim. Bir kaç soluk fotoğraf, yarım yamalak hatırlanan bir iki de anı. Hepsi bu. Senin sıcaklığını bana bir parça da olsa hissettirebilecek birkaç avuntu işte. Allahın takdiriydi gidişin ama benim sitemim oldu.
Sen gittikten sonra ne çok şey yaşandı bir bilsen. Ama sen yanımda olsaydın, eminim ki her şey bambaşka olurdu. O nefes, o an sonsuzluğa karışmasaydı tarihim ve kaderim baştan yazılırdı belki de. Kimbilir!.



Daha ben hayata dair hiç bir şey öğrenememişken, sen çekip gittin. Kara kızın kurtlara yem olmaz sandın belki. Senin kızın elbette güçlüydü. Evelallah altından kalkamayacağı hiçbir şey olmazdı. Olmadı da. Kolum kanadım kırıldığında bile asla pes etmedim. Hatta en yitik hallerimde bile tutunamayanların tutar dalı olmayı bildim.



Yalnız çok şey öğrendim sen gittikten sonra. Hatta sen gidene kadar neredeyse hayat hakkında hiçbir şey bilmezmişim. Sen varken zaten gam yokmuş ki! Çünkü annelik evladının önüne bend olmakmış. Dağ gibi durmuşsun önümde. Bilememişim. Sen gidince ama, ne dağ kaldı ortada, ne de bend. An geldi yüreğimi sel aldı, an geldi yüreğim kök saldı.



İlkokula başladığımda öğretmenim ne demişti sana hatırlar mısın anne? Ben unutmadım, halen aklımda. “Bu kızı ne yap, et, okut. Yaman kız. İyi avukat olur bundan.”demişti. Benimle ne gurur duymuştun o zamanlar değil mi?

Belki bugün bir avukat olamadım ama için rahat olsun annem! Haklarımı hep en iyi şekilde savunmayı bildim. Karşımdaki babam dahi olsa haksızlık karşısında susan dilsiz şeytan olmadım. E iyi kötü elim ekmek de tuttu. Bu da fena bir durum sayılmaz hem.

Zaman zaman koyuveriyorum kendimi ama anne. Şu an, öyle bir an işte. İstiyorum ki herkes sussun ve sadece senin o billur sesin adımı zikretsin. Bu sese o kadar çok ihtiyacım var ki. Gözlerimi kapattım bak şimdi. Yüzünü anımsamaya çalışıyorum. Zorlanır oldum gayrı. Yüzün de, sesin de zamana karşı koyamıyor artık. Puslu bir aynadan zar zor seçebiliyorum hayalini.



Başına namaz örtünü sarmışsın. Bembeyaz. Kar gibi. Yüreğin gibi. Elinde tespihin, dilinde duanla. Bak işte dualarında bile ben varım yine. Namazını bitirmişsin. Aminlerin ayyuka çıkmış, sarmış sarmalamış beni. Her namazdan sonraki alışkanlığını bu defa da atlamadın gördün mü? “Ver elini” diye seslendin bana. “Uzat elini de salavatlaşalım” dedin. Her seferinde bıkmadan usanmadan nasıl bir teslimiyetle yapardın bunu? Ben neden senin kadar masum olamıyorum ki? Nasıl bu denli kirlendim bilemedim. O’na da uzak kaldım epeydir biliyor musun anne? Hani çocukken bir suç işlediğimde koşa koşa yanına gelir ve “Allah günah yazmaz değil mi anne?” diye yarı korku, yarı umutla sorardım ya sana! Sen de niyeyse artık önce halime güler, saçlarımı okşar sonra da “Yazmaz kara kızım, yazmaz?” derdin hani! Nasıl da hafiflerdim o an. Keşke şimdi de her şey o günlerdeki kadar kolay olabilse. Olmuyor ama. N’apalım. Yazılsın bakalım, kara yazgımız gibi.



Keşke beni o denli sevmeseydin be anne! Ne vardı o kadar sevecek? İyi mi oldu bak! Bir zamanlar doldurduğun o çukur bomboş şimdi. Koca bir göktaşı çarpmış gibi açtığın oyuk. Ne gerek vardı o kadar koruyup kollamana sanki. Koskoca kız olmuştum halen geceleri uyandırıp süt içirirdin bana. Sahi ne katardın o süte sen? Şimdi içtiğim sütlerin hiç birinde o tat yok niyeyse.



Karşı komşumuz vardı hani. Kızlarına ne de kötü davranırdı kadın hatırlar mısın? Kızları da bana gıptayla bakar dururlardı. Gidip gelip “ Ne şanslısın sen ya!” derlerdi. Onların ahını aldım belki de. Kimileri, kimilerinin mutluluklarını hazmedemezmiş ya. Bu yüzden de ahh ederlermiş. Ne bileyim ben.



Sen de bazı anneler gibi azıcık bencillik etseydin keşke. Hayatın nefret dolu, sevgisiz, hain ve puşt yüzünü az biraz öğretseydin ya bana. Hiç mi bilmezdin yaşamın öteki yüzünü? Neden hiç ötekilerden bahsetmedin ki? İnsanların nasıl bencil olabildiklerinden, kendi çıkarları için gerektiğinde gözlerini bile kırpmadan insanı satıverebileceklerinden, sırtını döndüğünde birilerinin, bıçak elinde arkanda bekleyebileceklerinden azıcık dem vuraydın keşke. Sen de mi bilmezdin yoksa bunları?



Ya sen? Sen bir ömür nasıl korudun kendini ötekilerden? Niye ben hiç görmedim senin gözyaşlarını? Çok mu güçlüydün, yoksa çok mu farkındasızdın? Ya da ben uyuyunca bir köşeye çekilip, gizli gizli mi ağlardın?



Benim çocuklarım annelerinin gözyaşlarına şahit olurlar anne. Sence yanlış mı yapıyorum ben. Yoksa, anneler de insandır, onlar da mutlu olunca kahkahalar atar, canları yanınca acılarını göz yaşlarıyla yıkarlar diye bilsinler mi? Onlara, gözyaşlarıyla ıslanmayan gönüllerde gökkuşağı olmayacağını öğretmekle kötü mü ediyorum sence? Bıraktım be anne. Bıraktım artık, bildiği gibi gelsin hayat.



Resimlere baktım bugün. Çocukluğuma ait bir resim geçti elime. Siyah- beyaz çekilmiş. Konu komşu hep birlikte şehrin parkındayız. Belli ki resim çektirmek istememişim gene. Şimdi de hiç sevmiyorum biliyor musun? Eş dost resim istediğinde ayıp olmasın diye yıllar sonra ilk kez dün sabah bir tane çektirdim. Görmelisin ama. Nasıl da tuhaf durmuşum. Tıpkı hayata karşı duruşumu ölümsüzleştirmek istercesine olmuş. Eğreti. Elimi kolumu koyacak yer bulamamışım o karede. Kendimle yüzleşmekten mi kaçıyorum sence? Gözlerimle göz göze gelmemek için mi bu korkulu kaçış?



Çocukluktan kalma resmimden bahsediyordum sana en son. Muhtemelen “poz ver” demişsiniz hep bir ağızdan. Huysuzluk bakii ya bende, tutmuş o gün de şirretliğim. Beni bilmez misin anne? Biri bi şeyi “yap” deyince inadına yapmazdım eskiden de. Halen öyleyim. Hiç değişmemişim. Aynı resimde komşumuzun kızı da var. Azime’ydi adı. Nisan Teyze’nin kızı. On beşinde ipsiz sapsız bir herife kaçmıştı hani. Kızcağız, tutmuş kolumdan resmin içine çekmeye çalışıyor beni ha bire. Daha beş yaşındayken oturmuş bak kişiliğim. Uzmanlar haklı yani. Derler ya hani, çocuğun kişiliği beş yaşına kadar tamamdır diye. Yalan da değil bak. Bilememişler demek bu kıza istemediği şeyi kimse yaptıramaz diye. Koskoca kadın oldum, halen bunu öğrenemeyenler var, onlara ne demeli ya?

Resim diyordum. O siyah beyaz olanı. Resimde ciyak ciyak bağırdığım besbelli. Suratsız, şer bir çocuk. Bir gün bile çekilmez derdi. “Gelmeyin üstüme!” demişim ama kime ne! Basmışlar deklanşöre!



Ne cazgırdım çocukken halen hatırlarım. Ağlaya zırlaya her istediğimi yaptırırdım sana da. Benim küçük kızı bir tanısan ahh!.Aynı ben. Bazen babası “Bu kız kime çekmiş böyle?” dese de, ani bir manevrayla konuyu nasıl değiştirdiğimi görmen lazım. Kimseye vermezdim de oyuncaklarımı hatırlar mısın? Ama hayat öyle değilmiş anne. Söke söke alıyorlar insanın elinden oyuncaklarını. Kırıp dökmeden oynayıp geri verseler, yine sesim çıkmayacak. Bu senin değil diyorlar. Benim olana bile. Bunu büyüyünce anlıyor insan.

Ben ne zaman mı büyüdüm anne? Senin gitmenle büyümem bir olmuştu aslında. Sen giderken ne çok şeyi götürmüşsün bilmeden. Ben de sonradan fark ettim. Ne masum masallarımı bırakmışsın geride, ne köklü hayallerimi, ne de uzun soluklu mutluluklarımı. Çıkınlayıp götürmüşsün meğer hepsini. Bir de kefenin cebi yok derler. Hikaye! Kimi kandırıyorlar? Geriye kalansa sessizlik olmuş sadece.



Bakma sen şu halime anne! Söyleniyorum kendi kendime. Gam çöktü yine içime. Gurbette olunca, hele de ay hüzün mevsimiyse, hazan olup gidiyor her şey. Aldım kalemi gene, dönüp duruyor işte elimde. Öylesine. Bırak dönsün kendi kendine, dünya döndükçe.



Böyle bir eylüldü seni kara toprağa emanet ettiğimde. Bu eylülde de yanında olamadım bak. Orda olsam şimdi yanına gelir, mezarlık çocuklarına birer ibrik de olsa su döktürürdüm güneşten kavrulup, çatlamış toprağına. Bilirim çünkü, bu aylarda bir damla yağmur yağmaz bizim oralara. Hem yüreğime bir avuç su serpilirdi, hem de o çocuklar üç beş kuruş yollarını bulurlardı. Fena mı olurdu?



Mezarında yaban otları türemiştir gene. Ama ben de yaban ellerdeyim anne. Gelemedim bak yine.



Toparlarım, sen merak etme.

Şu güz bir geçsin hele.

Yine kalkarım ayağa.

Eylülde isyan adettendir bizde.

Niye mi ağlıyorum öyleyse? Aman annee..

Niye olacak, gözüme toz kaçtı, anla işte.



Aysel Aslanyürek’e ithafen…
Alıntı ile Cevapla

Konu Sahibi NİLGÜN YAZAR 'in açmış olduğu son 5 Konu Aşağıda Listelenmiştir
Konu Forum Son Mesaj Yazan Cevaplar Okunma Son Mesaj Tarihi
Baba(sız)lar günü Üyelerimize Ait Makaleler NİLGÜN YAZAR 0 709 25.Kasım.2011 20:06
Insan insanın zehrini alır Üyelerimize Ait Makaleler NİLGÜN YAZAR 0 677 25.Kasım.2011 20:04
Birinci kadının, ikinci kadına teşekkürü Üyelerimize Ait Makaleler NİLGÜN YAZAR 0 498 25.Kasım.2011 19:57
Yoruldum Üyelerimize Ait Makaleler NİLGÜN YAZAR 0 708 25.Kasım.2011 19:56
Eller ve izler Üyelerimize Ait Makaleler NİLGÜN YAZAR 0 569 25.Kasım.2011 19:52

Alt 01.Ekim.2009, 12:41   Mesaj No:2
Medineweb Emekdarı
Yitiksevda - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:Yitiksevda isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 2
Üyelik tarihi: 10.Nisan.2008
Arkadaşları:4
Cinsiyet:Erkek
Bulunduğu yer:MALAZGIRT
Yaş:41
Mesajlar: 5.198
Konular: 295
Beğenildi:62
Beğendi:24
Takdirleri:20429
Takdir Et:
Standart RE: BEN NE ZAMAN BÜYÜDÜM ANNE..

Nilgün hocam Anne şefkatinin ne denli büyük bir armağan ve özlemleri gideren olgu olduğunu çok güzel duygu yüklü kelimeler ile anlatmışsınız.Birde şöyle düşünelim Yetim olup Anne ve Baba şefkatinden mahrum olanlara bizler ne kadar şefkat elimize uzatabiliyoruz,Bunun üzerinde biraz düşünelim nereye gidiyor.
Alıntı ile Cevapla
Alt 01.Ekim.2009, 12:44   Mesaj No:3
Avatar Otomotik
Durumu:Kürt_Mücahide isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 10660
Üyelik tarihi: 15.Eylül.2009
Arkadaşları:0
Cinsiyet:
Bulunduğu yer:Amed
Yaş:27
Mesajlar: 149
Konular: 2
Beğenildi:0
Beğendi:0
Takdirleri:0
Takdir Et:
Standart RE: BEN NE ZAMAN BÜYÜDÜM ANNE..

şu ablanın beynindekini kalbindekini bu kadar akıcı/romantik/dramatik/ dile getirme başarısına hayranım.evet000
Alıntı ile Cevapla
Alt 21.Ekim.2009, 21:09   Mesaj No:4
Medineweb Emekdarı
Yitiksevda - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:Yitiksevda isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 2
Üyelik tarihi: 10.Nisan.2008
Arkadaşları:4
Cinsiyet:Erkek
Bulunduğu yer:MALAZGIRT
Yaş:41
Mesajlar: 5.198
Konular: 295
Beğenildi:62
Beğendi:24
Takdirleri:20429
Takdir Et:
Standart RE: BEN NE ZAMAN BÜYÜDÜM ANNE..

Daha ben hayata dair hiç bir şey öğrenememişken, sen çekip gittin. Kara kızın kurtlara yem olmaz sandın belki. Senin kızın elbette güçlüydü. Evelallah altından kalkamayacağı hiçbir şey olmazdı. Olmadı da. Kolum kanadım kırıldığında bile asla pes etmedim. Hatta en yitik hallerimde bile tutunamayanların tutar dalı olmayı bildim
Alıntı ile Cevapla
Alt 02.Kasım.2009, 15:30   Mesaj No:5
Medineweb Emekdarı
Yitiksevda - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:Yitiksevda isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 2
Üyelik tarihi: 10.Nisan.2008
Arkadaşları:4
Cinsiyet:Erkek
Bulunduğu yer:MALAZGIRT
Yaş:41
Mesajlar: 5.198
Konular: 295
Beğenildi:62
Beğendi:24
Takdirleri:20429
Takdir Et:
Standart RE: BEN NE ZAMAN BÜYÜDÜM ANNE..

Yolun yarısını geçtim artık anne. Takvime baktım da, bugün tam 14 yıl olmuş sen gideli. Sen de 14 yıl, ben diyeyim 14 asır
Alıntı ile Cevapla
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Kişi okuyor. (0 Üye ve 1 Ziyaretçi)
 
Seçenekler

Yukarıdaki Konu Başlığına Benzeyen,Medineweb'de Otomotik Bulunan 5 Konu Aşağıda Listelenmiştir
Konu Başlıkları Konuyu Başlatan

Medineweb Ana Kategoriler

Cevaplar Son Mesajlar
zaman zaman klasik müzik .... gökçen0421 Serbest Kürsü 21 24.Ağustos.2016 08:29
Namaz, oruç, zekat ve hac ne zaman farz oldu? Tesettür ne zaman emredildi? Belgin Soru Cevap Arşivi 1 05.Nisan.2014 00:14
Anne bebeğin hareketlerini ne zaman hissetmeye başlar? MERVE DEMİR Sağlık Ve Alternatif Tıp 0 11.Nisan.2009 21:07
Hanefi mezhebinde Sahur ne zaman biter? İmsak ne zaman başlar? MERVE DEMİR Oruç-Ramazan 0 10.Nisan.2009 10:30
İLAHİYATCI / NE ZAMAN İNSAN OLURUZ VEYA AYDINLIK NE ZAMAN.... AŞK'ÜL İSLAM Üyelerimize Ait Makaleler 1 21.Şubat.2009 01:05

Yeni Sayfa 1

www.medineweb.net Ana Sayfa

Tefekküre Davet Köşesi

Medineweb Sosyal Medya Guruplarımıza Katılın

facebookacebook   twitter Twitter   InstagramInstagram

  Medineweb Ana Sayfasının en iyi Görüntüsü 1280*768 olarak ayarlıdır.

 Camii Vakitmatik



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268