[su damlası]

Bazen gülümsemek zorunda olduğumu hissediyorum.
Tüm dertlerimi bir kenara koyup yeniden içli içli gülebilmeyi de istiyorum.
Ama ne kadar gülersem güleyim o dertlerden,
hissettiğim tüm kötü duygulardan bir gram eksilmiyor.
Sadece bir gram erteleniyor.
Etrafımda ki insanlar belki beni fazla mutlu, şen şakrak biri zannediyorlar.
Haklılar da öyle zannetmekte. Ama işte değilim.
Çürük bir elma gibiyim.
Dışından al al, içiyse kurtlarla bezenmiş bitap düşmüş ölü bir tat...
Hayat işte. Göründüğüm gibi oldum ama hissettiğim gibi görünemedim....!