Alıntı:
Kıymetli Anne Babalar!
Modern çağın getirdiği tüketim kültürü, dijital mecraların bilinçsiz kullanımı, zaman zaman kutsallarımızın mizah adı altında alaya alınması, çocuklarımızı günden güne değerlerimizden uzaklaştırmaktadır. Tertemiz dimağlar; batıl inançlar, sapkın akımlar, bağımlılık ve akran zorbalığının girdabında kaybolma riskiyle karşı karşıyadır. Etrafımızı çepeçevre saran bu tehditler karşısında çaresiz değiliz. Çare; akıllara ve kalplere hitap eden ilim ve hikmeti, en güzel şekilde çocuklarımızla buluşturmaktır. Yüce Rabbimizin, “Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun”[ii] emri gereğince, evlatlarımıza helal haram hassasiyeti kazandırmaktır. Milli ve manevi değerlerimizi özümsemelerine katkı sunmaktır.
|
Stand up, reels, etkileşim adı altında özgür ifade biçimini dini, milli, kültürel bize ait ne varsa, İslami her unsuru alay, dalga, eğlence, mizah konusu yapmak, buna gülmek, ama efendim ifade özgürlüğü safsatası yapmak çok garabet bir durum. Herşeyin haz ve eğlence olduğu bir dunyadayiz. Özellikle dinimizi karikatürize eden, alay konusu haline getiren şaka şamata adı altında sahabe, peygamber, alimlerle alay etme gibi terbiyesizliklere geçit verilmemeli. Yapana ters kelepçe takılsın demiyorum asla. Aileler olarak çocuklarımıza eğlencenin, özgür ifadenin, eleştirinin nerde başlayıp nerde biteceğini anlatıp sınırları olduğunu ve bu sınırları asla ifade özgürlüğü adı altında bir başkasının çiğnemesine müsade edilmemesi gerektiği gibi bizzat kendimizin de bu bilinçte olmamız gerekiyor. Keh keh keh herşeye gülünmez, herşey komedi unsuru değildir.
Heleki dini unsurlar...Ne kendimiz ne de bir başka dine karşı lakayitlik..Ama en özelde kendi dinimiz.. Herşey anlamsız amaçsız yani batıl bir hal aldı. Değerli olan hiçbir şey yok. Milliden anladığımız futbol, bayrak, Sakarya; diniden anladığımız Ayasofya (cami), başkada bişey yok..Mescidlerimiz, adetlerimiz, etnik kökenimiz, yaratılışımız, bayrağımız, peygamberimiz, kitabımız, başörtümüz, kılık kıyafet,sakal, ibadetler asla alay konusu olamaz. Mizaha alet edilip alkış sebebi yapılamaz. Biraz kırmızı çizginiz olsun.
Bu erdemler insanı orta yolda tutar. Ne bunlarla övünç ve gurur duyup hamaset duyguları geliştirip diğerini ezmeli, ne de alay konusu ederek eziklenmeli..
Ülkede malesef iki kesim var. Kur'an'ı kendi tekellerine alıp, istedikleri gibi yorumlayan, akraba, kayırma, dolandırma, üç kağıtlarına alet edenler; karşı mahalleye en acımasız eleştiriyi sunanlar; birde bu örnekleri eleştirmek, muhalefet etmek için dini tüm değerleri alay ve mizah konusu edenler ve bunları cannsiparane savunanlar...Birde Cimer kapısını dilek ağacına çevirenler var...
Hutbe için
editm