Medineweb Forum/Huzur Adresi

Go Back   Medineweb Forum/Huzur Adresi > ..::.PEYGAMBERLER-ASHAB-I KİRAM-ALİMLER.::. > Peygamberler-Ashab-ı Kiram-Alimler > Ashab-Kiram(r.a)

Konu Kimliği: Konu Sahibi YASEMİN ATAMAN,Açılış Tarihi:  13 Aralık 2011 (00:16), Konuya Son Cevap : 22 Ekim 2020 (19:46). Konuya 12 Mesaj yazıldı

Beğeni Aldı5Kez Beğenildi
Yeni Konu aç  Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Değerlendirme
Alt 13 Aralık 2011, 00:16   Mesaj No:1
Medineweb Sadık Üyesi
YASEMİN ATAMAN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:YASEMİN ATAMAN isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 11916
Üyelik T.: 02 Mart 2010
Arkadaşları:2
Cinsiyet:
Yaş:51
Mesaj: 505
Konular: 103
Beğenildi:3
Beğendi:0
Takdirleri:10
Takdir Et:
Konu Bu  Üyemize Aittir!
Standart Musab Bin Umeyr

Musab Bin Umeyr

[DM]xmxem8_musab-bin-umeyr-cemrenur-ataman_shortfilms[/DM]
__________________
Alıntı ile Cevapla

Konu Sahibi YASEMİN ATAMAN 'in açmış olduğu son 5 Konu Aşağıda Listelenmiştir
Konu Forum Son Mesaj Yazan Cevaplar Okunma Son Mesaj Tarihi
Evrensel Tesbihat Üyelerimize Ait Makaleler Yitiksevda 1 1428 02 Nisan 2012 15:43
Kur'an'ın Tâviz ve Uzlaşmaya Bakışı Allah(c.c) YASEMİN ATAMAN 0 1338 14 Mart 2012 01:18
Tevhid Penceresinden Günümüz ve İnsanımız Tevhid Ve Şirk Konuları YASEMİN ATAMAN 0 1261 14 Mart 2012 01:09
Müslümanın müslümanlaşması Muhtelif Konular mahsun 2 1349 14 Mart 2012 01:06
Dünyevileşmek. Videolar/Slaytlar Beytül Ahzan 4 1594 10 Mart 2012 01:44

Alt 13 Aralık 2011, 14:03   Mesaj No:2
Medineweb Üyesi
Avatar Otomotik
Durumu:mahsun isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 13707
Üyelik T.: 12 Nisan 2011
Arkadaşları:1
Cinsiyet:
Mesaj: 136
Konular: 0
Beğenildi:0
Beğendi:0
Takdirleri:10
Takdir Et:
Standart Cevap: Musab Bin Umeyr

Yasemin hanım kızınızın bu çalışmasından dolayı tebrik ediyor başarılarının devamını diliyorum.Allah yolunda koşan mü'minlerden olmasını mevlamdan diliyorum.

Alıntı ile Cevapla
Alt 15 Aralık 2011, 03:54   Mesaj No:3
Medineweb Sadık Üyesi
YASEMİN ATAMAN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:YASEMİN ATAMAN isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 11916
Üyelik T.: 02 Mart 2010
Arkadaşları:2
Cinsiyet:
Yaş:51
Mesaj: 505
Konular: 103
Beğenildi:3
Beğendi:0
Takdirleri:10
Takdir Et:
Konu Bu  Üyemize Aittir!
Standart Cevap: Musab Bin Umeyr

Alıntı:
mahsun Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
Yasemin hanım kızınızın bu çalışmasından dolayı tebrik ediyor başarılarının devamını diliyorum.Allah yolunda koşan mü'minlerden olmasını mevlamdan diliyorum.
Amin Allah razı olsun kardeşim.
__________________
Alıntı ile Cevapla
Alt 15 Aralık 2011, 14:38   Mesaj No:4
Meal Gurubu Üyesi
Medineweb Emekdarı
bilinmez - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:bilinmez isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 13966
Üyelik T.: 27 Haziran 2011
Arkadaşları:0
Cinsiyet:
Mesaj: 2.157
Konular: 308
Beğenildi:152
Beğendi:15
Takdirleri:306
Takdir Et:
Standart Cevap: Musab Bin Umeyr

Zincirleri kırıp kurtulmayı bırak bi tarafa,biricik mal varlığı sandıkları bu zincirlerden kurtulmak bu günün vahiyi hayatına taşımayan,vahiyle henüz tanışmamış insanlar için sanki bi boşlukta kalmış gibi olunur.Nitekim asker askerliğini,paşa paşalığını,işçi işçiliğini,memur memurluğunu bu İTİKATLE yapmaktadır.Musab vahiyle tanışmış ve neyi kabul ettiğini çok iyi biliyordu ve öylede yürüyordu taki sizinde okuduğunuz ahzab süresi 23 teki sözü üzerine...Alemler içerisinde selam olsun vahiyle tanışıp öylece vahiy yolu üzerinde sözüne yürüyenlere..
Alıntı ile Cevapla
Alt 15 Aralık 2011, 21:58   Mesaj No:5
Medineweb Özel Üyesi
MusabBinumeyr - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:MusabBinumeyr isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 13855
Üyelik T.: 22 Mayıs 2011
Arkadaşları:3
Cinsiyet:
Memleket:Güneşin Doğduğu YerdeN..
Yaş:33
Mesaj: 754
Konular: 255
Beğenildi:36
Beğendi:0
Takdirleri:160
Takdir Et:
Standart Cevap: Musab Bin Umeyr

Allah yolunda canını feda eden bu aziz şehid sahabi için Ashab-ı Kiram'dan Habbab (r.a) şunları anlatıyor: "Biz Hz. Peygamberle birlikte Medine'ye yalnız Allah rızası için hicret ettik. Artık mükâfatını Allah'tan bekleriz. Arkadaşlarımız arasında bu nimetlerden tatmadan âhirete gidenler vardır ki Mus'ab b. Umeyr bunlardan biridir. O Uhud günü şehid olmuştu da, kendisini saracak bir kefen dahi bulamamıştık. Yalnız şehidin bir kaftanını bulmuş ve bu aziz şehidi ona sarmaya çalışmıştık. Ancak başını örterken ayakları açılıyor, ayaklarını kapatırken de başı açığa çıkıyordu. Bu yoksulluk karşısında Hz. Peygamber bize şehidin başını örtmemizi ve ayaklarının üstüne de izhîr denilen kokulu ottan koymamızı emretti" (Buharî, Cenâiz 27; İbn Sa'd, a.g.e., III, 121).


Mevlam senden razı olsun güzel kardeşim.Bu sahabeye olan sevdamı tekrardan alevlendirdiniz.Yüeğinize emeğinize sağlık.
Alıntı ile Cevapla
Alt 06 Temmuz 2012, 12:02   Mesaj No:6
Medineweb Emekdarı
enderhafızım - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:enderhafızım isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 5879
Üyelik T.: 28 Aralık 2008
Arkadaşları:32
Cinsiyet:Bay
Memleket:İst
Yaş:35
Mesaj: 3.211
Konular: 1382
Beğenildi:141
Beğendi:17
Takdirleri:66
Takdir Et:
evtx Musab İbn Umeyr

Dr. M. Şerafeddin KALAY
Musab İbn Umeyr


Çok güzel bir gençti. Omuzlarına dökülen güzel saçları vardı. Herkesin dikkatini çekecek kadar bakımlıydı.
Ailesi, kendisini çok severdi. Özellikle annesi çok zengin bir kadındı. Şam'dan, Hind'den en güzel kumaşları getirtir ve oğluna hayranlık celbedecek elbiseler diktirirdi.
Güzel kokular sürer, Hadramut’tan getirilen özel terlikler giyerdi.
Rasûlullah (sav) onun bu halini hatırlar ve duygularını sahabelerle paylaşmak için; “Mekke’de Mus’ab İbn Umeyr‘den daha güzel saçlı, daha güzel giyimli, daha çok nimetler içinde yaşayan birini görmemiştim,” buyururdu.
O, Allah Rasûlü'nün (sav) dâvetini duymuştu. Bazı âyet-i kerîmeler dillerde dolaşıyordu. Onları duyuyor, Müslüman olanların davranış ve yaşayışlarına dikkat ediyordu. Duydukları ve gördükleri onun üzerinde derin tesir bırakmıştı.
Rasûlullah’ın (sav) Dâru’l-Erkam’da olduğunu, dâvete buradan devam ettiğini öğrenmişti. Oraya gitti. Allah Rasûlü'nün (sav) huzuruna girdi ve huzurundan Müslüman olarak ayrıldı.
Artık yeni bir heyecanla dolu doluydu. Ancak bunu dışa vurması çok zordu. Annesinin ve kabilesinin alacağı tavırdan çekiniyordu; çünkü onları ve İslâm için düşündüklerini yakından tanıyordu. Haliyle Müslüman olduğunu onlardan gizlemek zorunda kaldı.
Allah Rasûlü'nün (sav) yanına gizlice gelip gidiyordu. Bir gün Kureyşlilerden biri[1] onu namaz kılarken görmüştü. Gitti, annesine ve kabilesine haber verdi.
Fırtına kopmuştu. Bütün âilenin sevdiği, ipek elbiseler içinde sokaklarda salınarak yürüyüşünü seyrederken kıvanç duyduğu Mus’ab, annesi ve akrabaları tarafından hapsedildi. Hapsedilişi de yetmiyor, tehditler birbirini takip ediyordu…
Habeşistan’a hicret için Peygamberimizin izin verildiğini duyana kadar hapiste kaldı. Hicret haberini alınca, bir yolunu bulup hapisten kaçarak hicret kervanına katıldı; o da Habeşistan’a hicret etti.
Bir müddet Habeşistan’da kaldı. Daha sonra geri döndü. Geri döndüğünde artık üzerinde o güzel elbiseler yoktu…

Rasûlullah (sav), Akabe2] denilen yerde, Medine’de –o günün ismiyle Yesrib’te- yaşayan Hazrec Kabilesinden bir grupla karşılaşmış, tanışıp kaynaşmış ve onlara İslâm’ı anlatmıştı.
Yahûdilerle birlikte aynı beldede oturan, peygamberler hakkında az da olsa bilgileri olan, son Peygamberin gelme günlerinin yaklaştığını duya gelen Medine’liler, fıtratlarına uygun ve her cümlesi bir başka gerçeği ifâde eden bu daveti kabul etmiş, beldelerine iman ederek, Allah Rasûlü’nü (sav) tasdik ederek dönmüşlerdi. Onlar, yeni bir baharın önünde olduklarını, yepyeni bir canlılığın cihanı kuşatacağını hissetmişler, hakka giden bu kervanda yer almışlardı.
Dönünce boş durmamış, başka gönülleri de îman nûruna teşvik etmiş, onları uyarmış, öğrendiklerini aktarmış, bir çok kalbi Hak Yola hazır hale getirmişlerdi.
Bir yıl sonra aynı mevsimde 12 kişilik bir grup yine Akabe’deydi. Rasûlullah’la (sav) buluşmuşlar, tevhid inancını koruyacaklarına, hırsızlığa, zinâya yaklaşmayacaklarına, kız çocuklarını öldürmeyeceklerine, hayır işlemekten ve doğrulara itaatten ayrılmayacaklarına dair biat etmişlerdi. Bu biat, “Birinci Akabe Biatı” olarak tarihte yerini alacaktı.
Hicret’ten Önce Hicret
Rasûlullah (sav), Mus’ab'ı onlarla birlikte Medine’ye gönderdi. Mus‘ab (ra), onlara Kur’an öğretecek, İslâmî bilgiler verecek ve onları eğitecekti. Aynı zamanda İslâm’ı ilmi, irfanı, amelleri ve ahlâkıyla temsil eden insan olacaktı.
Bu grupla birlikte Medine’ye vardı. Es’ad İbn Zürâre’nin evinde misafir edildi. Es’ad (ra), çok iyi bir ev sahibi, çok sıcak bir dost, çok gayretli bir İslâm tebliğcisi oldu. İslâm’ı tebliğ konusunda Mus‘ab’dan hiçbir yardımı esirgemedi, imkân hazırlayan, ufuk açan, yılmak bilmeyen bir dost, bir kardeş oldu. Yanlarında İslâm’a ilk gönül verenlerden, acı, tatlı her anını yaşayanlardan fedakâr ve vefakâr Abdullah İbn Ümmi Mektûm (ra) vardı. Üçü çok iyi bir ekip oluşturmuşlardı.
Bu güzel ahlâklı, bu güzel Kurân-ı Kerim okuyan dâvetçi, diğer mü’minlerle el ele vererek imrenilenecek bir gayret sergiliyordu… Okuyor, okutuyor, namazları kıldırıyor, İslâm’ı anlatıyor, davranışları ve konuşmalarıyla sevgi ve saygı topluyor; her gün gönüllerin fethinde bir kaç adım daha ileri atıyordu.
Yesrib’te3] iki temel kabile vardı: Evs ve Hazrec. Yıllar yılı birbirleriyle boğuşmuşlardı. Sık sık Yahûdilerin tahriklerine kapılıyorlar ve Yesrib’i kendileri için cehenneme çeviriyorlardı.
“Yevm-i Buâs” denilen savaş günü, daha tazeliğini kaybetmemişti. O gün, yine Yahûdilerin tahrikiyle ayaklanmışlar, kırk gün savaş hazırlığı yapmışlar; Medine civarında “Buâs” denilen yerde karşı karşıya gelmişlerdi.
Bu savaş, yaklaşık Hicretten beş yıl önce yapılmış, her iki taraf da direnip geri adım atmadığı, güçler dengeli olduğu için çok zâyiata sebep olmuş, Evs tarafından Hazrec’in evleri ateşe verilmişti.
Medineliler, bu dehşetli savaşın yaralarını henüz saramamışlardı.
Bu kör savaşın manasızlığını, tahriklere kapıldıklarını zaman zaman hissediyor ve dile getiriyorlardı. Ancak silinmesi çok zor hadiseler yaşanmıştı. Söylenen ve dillerde dolaşan şiirler ise hatıraları canlı tutuyordu. Kalplerdeki duygular yatışmaya başlayınca söylenen şiirler ortalığı tekrar ateşlemeye yetiyordu. Yahudîler de ortalığı bulandırmak, bu bulanıklıktan faydalanmak istedilerinde bu şiirleri çok iyi kullanıyorlardı.
Evs ve Hazrec esasen aynı kökten gelen kabîlelerdi. Evs ve Hazrec şahıs ismiydi ve bu şahıslar Kayle isimli dirayetli bir kadının çocuklarıydı. Onların soyundan gelen nesil ise daha sonra bu şahıslara nisbet edilerek iki ana kola ayrılmıştı. Ancak “Benî Kayle (Kayle Oğulları)” adı da hepten unutulmamış, her iki tarafı birden ifade etmek için kullanılır olmuştu.[4]
Mus’ab(ra), bütün bunları biliyordu. Yaşanan acıları da biliyordu. O, Yahûdiler gibi yıkmıyor, yapmaya çalışıyordu. Bu iki kabîleyi birbirine kırdırarak, aralarındaki düşmanlıktan yararlanmaya çalışmıyor; aksine yaraları sarmaya, İslâm kardeşliğini gönüllere yerleştirmeye uğraşıyordu.
Hem Evs, hem de Hazrec kabilesinden insanları ziyaret ediyor; onlara İslâmı tanıtıyor, yardımcısı İbn Ümmi Mektum, Es‘ad ve Medine’li gençlerle İslâm nûrunun girmediği ev bırakmamak için gecesini gündüzüne katıyordu.
Örnek Davetçi
Mus’ab’ın üzerinde tiitizlikle durmamız, örnek almamız gereken yönlerinden biri de şüphesiz dâvetçilik vasfıdır. Dâvâsını duyurmak, gönüller kazanmak için nasıl bir azim ve gayret gösterdiği, dâvet için takip ettiği üslup ve elde ettiği başarılardır.
Okuyor, okutuyor, anlatıyor, dinliyor; konuştuğu her kelime kulaklara hoş geliyor, gönüllere ayrı bir tat veriyordu. Ev ev dolaşıyor, herkesle tanışıyor, imanın hayata aksedişinin en güzel meyvelerini veriyor, onun samimiyeti, candan üslübu gönüllerde derin izler bırakıyordu.
Tilâvet ettiği Kur'ân-ı Kerîm, sesindeki letâfet ve samimiyet; edebî inceliklere düşkün, mânâ derinliklerinden ayrı bir haz duyan dinleyicilerin gönlüne işliyor, kalpler yumşuyor, tutulamayan yaşlar göz pınarlarından süzülüyor ve iman kervanına yeni katılanlar her geçen gün çoğalıyordu. Yanına düşman gelenler bile, ayrılırken çok daha değişik duygularla ayrılıyordu.
Bu üslup ve gayrete bir örnek zikretmek gerekirse bu şüphesiz, Üseyd İbn Hudayr ile Sa‘d İbn Mu‘az’ın Mus‘ab’la tanışmaları, İslâmı tanımaları ve hidâyete ermeleri olmalıdır:
Üseyd İbn Hudayr, Evs kabilesindendi. Evs kabilesinin efendisiydi. Soylu olduğu kadar zekî, ileri görüşlü bir kimseydi. Hicaz diyarının en zekilerinden, fikir üretebilen, isâbetli görüşler öne sürebilen, insanların önüne ufuklar açabilen nadir insanlardan biriydi. Görüşlerine değer verilir, el üstünde tutulurdu.
Kendisini yakından tanıyanlar ona olan hayranlığını gizlemezdi. Bu yüzden “kâmil” lakabıyla yâd edilirdi. Daha çok böyle anılır hale gelmişti.
O günlerde, “kâmil” lakabı, okuma yazma bilen, ilim sahibi, edip, iyi yüzme bilen, atıcılıkta mâhir olan kimselere denirdi.
Üseyd de böyleydi ve fazlası vardı. O gerçekten olgun ve asil bir insandı.
Babası Hudayr, Evs’in yetiştirdiği en iyi silahşörlerdendi ve Buâs Günü Evs’in başında o vardı. Meşhur şâir İmruu’l-Kays’ın soyundandı. Onu kazanmak gerçekten büyük bir kazançtı… Bu da gurbet dâvetçisi Mus‘ab’a nasip oldu.
Üseyd İbn Hudayr, Said İbn Muâz ve Evs kabilesinden bir grup, Evs’in kulübü haline getirdikleri yerde konuşmaya dalmışlardı.
Bir kişi gelerek, Es’ad İbn Zürâre ile Mus’ab İbn Umeyr’in Evs’in kollarından olan Abdül-Eşhel Oğulları ve Zafer Oğulları topraklarına geldiklerini, Zafer Oğullarının bahçelerinden bir bahçede, çevrelerinde toplanan kişilerle sohbet ettiklerini haber verdi.
Gerçekten de öyleydi. Es’ad İbn Zürâre(ra), evini açtığı aziz misafiri Mus’ab’ı(ra) alarak bu topraklara getirmiş, yeni insanlarla buluşturup tanıştırarak ona tebliğ imkanı hazırlamıştı. Bahçe içinde yer alan ve “Marak Kuyusu” diye bilinen kuyunun başında uygun bir yere oturmuşlar sohbete dalmışlardı. Önceden İslâm’a giren Evs’liler de gelmişler, Mus’âb’ı dinliyorlardı.
Haberi duyunca ilk konuşan Sa’d İbn Muâz oldu. Yakın arkadaşı ve sâdık dostu olan Üseyd’e hitâp ediyordu: “Durma! Topraklarımıza giren ve zayıf irâdelilerimizin aklını çelen şu iki adamın yanına var; onlara hadlerini bildir. Bir daha bizim diyârımıza gelme cür’eti göstermesinler.
Eğer Es’ad teyzemin oğlu olmasaydı, senin de bildiğin gibi aramızdaki akrabalık bağı bulunmasaydı, elimi kolumu bağlı hissetmeseydim, bu işi sana bırakmaz, ben yapardım.”
Duyduğu haber ve Evs’in diğer bir efendisi olan Sa’d’ın bu sözleri, Üseyd’in bütün sinirlerini germişti. Harbesini alarak bahçenin yolunu tuttu.
Es’ad(ra) uzaktan onun geldiğini görünce; “bu gelen kavminin efendisi, en zekisi, şahsiyeti en güçlü olanı, sözü en çok dinleneni,” diyor, Mus’ab’dan dikkatli olmasını istiyor, Allah’a güvenmesini ve iyi bir imtihan vermesini, onu elde etmesini tavsiye ediyordu.
Üseyd geldi. Mus’ab’a döndü. Harbesini5] sımsıkı elinde tutuyordu. Öfkeli bir şekilde konuşmaya başladı:
“Seni bizim diyarımıza getiren, zayıflarımızın aklını çelmenize sebep olan ne? Eğer canınızı seviyorsanız, bizim beldemizden uzak durun.”
Üslûbu kesin ve emrediciydi. Her kelime öfke doluydu. Sinirler gerilmişti. Mus’ab(ra) ise çok sakindi. Gülümseyen gözlerle ve vakarlı bir edâ ile ona baktı. Sonra sakin bir sesle;
“Ey kavminin efendisi! Bundan daha hayırlı bir şey yapmak ister misin?” diye sordu.
Sözleri samimi ve içtendi. Üseyd, onun tavrı ile biraz sakinleşmişti ama öfkesi geçmemişti. “Nedir o?” diye sordu. Mus’ab (r.a) aynı içtenlikle cevap verdi:
“Yanımıza oturursun. Söylediklerimizi dinlersin. Sözlerimiz doğruysa ve hoşuna giderse kabul eder; hoşuna gitmezse bize söylersin. Biz de buradan gider, bir daha sizi rahatsız etmeyiz.”
Mus’ab’ın bu cümleleri, uyumlu, sakin tavrı Üseyd’i şaşırtmıştı. Söylediği doğruydu. Üseyd şahsiyetli bir insandı. Doğruya, doğru derdi. Nitekim o da; “Doğru. Bu söz insaflı,” dedi. Harbesini yere saplayarak oturdu.
Mus’ab(ra) İslâm’ı anlatıyordu. Sözlerini âyet-i kerimelerle süslüyordu. Cümleleri, hikmetler ve güzelliklerle doluydu. Konuşmasının ardından Kur’ân-ı Kerim okudu. Çok güzel okuyordu. Okuma ve edâ güzelliğiyle birlikte âyetlerin mânâ güzelliğine, enginliğine dalmış gitmişti. Sanki başka bir âlemde yaşıyordu. Kalbi yumuşamış, gönlü huzur ve sükunla dolmuştu
Es’ad ile Mus’ab’ın; “O, daha konuşmadan biz onun yüzünün şeklinden İslâm’a ısındığını, hakka teslim olduğunu anlamıştık. Yüz ifadeleri değişmiş, sîması berraklaşmış, aydınlanmıştı,” dedikleri nakledilir.
Üseyd, gerçekten değişmişti. Kur’ân-ı Kerîm’in tilâveti bitince ondan şu cümleler duyuldu: “Ne kadar güzel sözler, okuduğun ne kadar hoş, ne kadar güzel! İslâma girildiğinde ne yapılır?”
“Gusül abdesti alıp temizlenirsin. Elbiseni de temizlersin. Şehâdet getirerek hakkı ilan edersin. Sonra da namaz kılarsın.”
Üseyd denilenleri yaptı. Gönlü dolu doluydu. Öğretildiği şekilde iki rekat namaz kıldı.
Sonra Mus’ab ile Es’ad’a; “Peşimde başka bir adam daha var. Eğer onu da iknâ eder, kazanırsanız bilin ki; kabilesinden hiç kimse ona itiraz etmez, peşini de bırakmaz.
Sözünü ettiğim kişi, Sa’d İbn Muâz. Şimdi onu size göndereceğim” dedi.
Bu sözlerden sonra harbesini alarak uzaklaştı. Kulüp olarak kullandıkları yere yaklaştığında Sa’d onu görmüştü. Dikkatle ona bakıyordu. Daha yaklaşmadan Üseyd’deki değişikliği fark etti. Çevresindekilere; “Allah’a yemin olsun ki Üseyd gittiği gibi gelmiyor. Bu sîmâ, sizin yanınızdaki sîmâdan değişik,” dedi.
Gerçekten değişikti.
Üseyd (ra), Sa’d’ın yanına geldiğinde ustaca kelimelerle onu da Mus’ab ve Es’ad’ın yanına gönderiyor, Sa’d da, gittiği sîmâdan başka bir sîmâ ile, kalbine iman dolarak, İslâm saflarındaki yerini alarak dönüyordu.
Sa’d İbn Muaz (ra) dönünce, oturmadan söze başladı: “Ey Abdü’l-Eşhel Oğulları! Benim hakkımda aranızdaki kanaat nedir?”
“Vallahi, seni en hayırlımız, görüşleri, tavsiyeleri aramızda en isabetli olanımız olarak biliyoruz.”
“Şimdi beni dinleyin! Allah’ın birliğine inanmadıkça, Muhammed’in Peygamberliğini tasdik etmedikçe sizlerle konuşmayacağım. İster erkek, ister kadın, Allah Rasûlü’ne iman etmedikçe sizden biriyle konuşmak bana haram olsun!”
Sa’d’ın (ra) kesin kararlılığı ve arzusu anlaşılmış, sözleri hedefini bulmuştu. O gün Abdü’l-Eşhel Oğullarının evlerinden hiçbirinde, İslâm nûruna kavuşmadan hiç kimsenin gecelemediği nakledilir.6]
Üseyd (ra), daha İslâm’la şeref bulduğu dakikalarda, çok sevdiği arkadaşının da İslâma girişine zemin hazırlıyor, dakîkalar içinde onunla din kardeşliğinde buluşuyor, Abdü’l-Eşhel Oğullarını toptan kazanıyorlardı.
Mus‘ab (ra) hepsini birden kazanıyordu. Daha niceleri ile birlikte… Üsdü’l-Ğabe’de Mu’sab (ra) için; “Üseyd İbn Hudayr ile Sa’d İbn Mu’âz’ın İslâm nûruna kavuşmasına o vesîle olmuştur ki, bu İslâm yolunda gerçek bir iftihar vesîlesi ve en güzel eserlerdendir,”7] der.
Bir sonraki yıl, Mus’ab (ra) Mekke’ye dönüyordu. Yanında Müslümanlar bulunduğu gibi, gönlü İslâma yumuşamış ama İslâm nûruna kavuşmamış kimseler de vardı.
Rasûlullah (sav), yanında bulunan ve henüz müslüman olmamış amcası Abbas’la birlikte Akabe’de, yine bu yeni ekiple buluştu. İkisi kadın8] 75 kişiydiler. Başlarında Berâ İbn Ma'rûr vardı. Rasûlullah (sav), onlara İslâmı tanıttı, Kur’ân tilâvet etti ve onlardan biât aldı[9]. Kendisine ilk biat eden, Berâ İbn Ma‘rûr'du.
Mus'ab (ra) biattan sonra tekrar Medineye döndü. O Medinelilerin hocasıydı. İslâmın başka beldeye gönderilen ilk dâvetçisiydi; İslâmı en güzel şekilde yaşayarak gönüllere aktaran örnek bir insandı.
Onun, İbn Mektum ve onlara destek olan Medine’li mü’minlerin yardım ve gayretleriyle Medine, mü’minlerin ve Allah Rasûlü'nün (sav) hicreti için hazır hale gelmişti.
Bu gayretleriyle, samimiyet ve hizmet aşkıyla ve başarılarıyla İslâm tarihinde müstesna yerini alıyordu.
Bedir Gazvesinde İslâm sancağı onun elindeydi. Zaferin son noktasına kadar, esen yellerle sancağı o dalgalandırmıştı.
Uhud Gazvesi'nde de sancak ona teslim edilmişti. Savaş başlamış, daha ilk dakikalarda müslümanların yek pâre, azim ve cesaretle yüklenişi, yiğitlerin düşman saflarını yırtıp dağıtma-sıyla düşman bozguna uğramış, panik içnde kaçıyordu.
Ancak, Cebel-i Ayneyn'e yerleştirilen ve müslümanlara arkadan yapıla-bilecek saldırıyı önleme görevi verilen, başlarına Abdullah İbn Cübeyr'in emir olarak tayin edildiği 50 okçudan çoğu, Rasûlullah'ın (sav) bütün emir ve tembihlerine, Abdullah’ın ikazlarına rağmen kesin zafer kazanıldı duygusuyla yerlerini terketmişti. Bunu fırsat bilen ve başlarında Hâlid İbn Velid'in bulunduğu müşrik süvari birliği, müslümanlara arkadan saldırdı. Kaçmaya çalışan müşrikler de bunu görünce geri dönmüş, iki saldırı arasında kalan ve zaten sayısı az olan müslümanlar, aniden karşılaştıkları bu durum karşısında bozgun alâmetleri göstermiş, merkezî komutayı kaybetmiş; Allah Rasûlü, tehlikelere açık hale gelmişti.
Bir avuç yiğit, Rasûlullah’ın (sav) çevresinden ayrılmamış, ne pahasına olursa olsun kopmadan cihada devam etmişti.
Bunlardan biri de, İslâm Sancaktarı Mus’ab (ra) idi. Şehid düşene kadar… O şehid düşünce sancağı Ali (ra) almıştı.
Bu vefakar, cefâkar, yılmaz yiğit, örnek davetçi, güzel sîmalı, güzel ahlâklı, güzel kârî… her şeyiyle güzel insan, bu dünyaya nokta koyup, ebedî hayata göç etmenin de en güzeline nâil olmuştu.
Ancak o, artık eskiden olduğu gibi çok güzel elbiselerin içinde değildi. Uzak diyarlardan özel getirtilen kumaşlar, ipek elbiseler yoktu.
İslâm nûruyla aydınlanan bir Şâirin;
“Allah’a hamdolsun ki gelip çatmadan ecelim,
İslâm’ın o nurlu elbisesini ben de giydim.”10]
dediği gibi, üzerinde İslâmın nurlu elbisesi vardı. Uğruna toprağa düştüğü davası vardı; şehidlik rütbesi vardı; ufukta ebedî saadet ve ebedî âlemdeki nimetler ve elbiseler vardı…
Toprağa verilirken üzerindeki elbise, kefen olarak bedenini örtmeye yetmemiş, Allah Rasûlü’nün emriyle elbisesiyle baş tarafı kapatılmış, ayakları “izhir” otlarıyla örtülmüştü.
İmam Buhâri anlatıyor11]: Rasûlullah’ın (sav) sancaktarı, İslâmdan önce Kureyş gençlerinin en çok nimetler içinde yüzeni şehid düşmüştü. Bürdesiyle kefenlendi. Bürde, baş tarafına örtülse ayakları, ayakları örtülse, başı açık kalıyordu. Allah Rasûlü (sav); “Baş tarafını örtün, ayaklarını da izhirle kapatın” buyurdu.
Uhud şehidliğinde, şehidliğin ortasında siyah taşlarla çevrili küçük bölmede Şehidler Efendisi Hamza (ra) ile birlikte yanyana yatan odur. Yanlarında bir başka şehid, Abdullah İbn Cahş vardır. Hepsini rahmet ve gıptayla anıyoruz.[12]
Bu aziz sahâbe, asırlar boyu daha çok iki özelliğiyle yâdedilmiş, hem kendisiyle birlikte yaşayan sahâbîlere, hem de sonraki asırlara ibret olmuş, ışık tutmuştur. Bu iki haslet, onu yâdeden her insanı duygulandırmış, hayatına yön vermesine sebeb olmuştur.
Bunlardan birincisi; İslâmdan önceki dış görünüşü ile İslâmla şeref bulduktan sonraki görünüşü. Bunlar şüphesiz çok farklı görünüşlerdi.
İkincisi; bir dâvetçi olarak elde ettiği başarı.
Mus‘ab’ın iki görünüşü arasındaki farkın, bu derece dikkat çekişi, elbette ki, bu aziz sahabînin güzel ahlâkı, fedakârlıkları, örnek davranışları, alçak gönüllülüğü ve bütün bunlara dayalı olarak mü'min gönüllerde taht kuruşu ve dünya hayatına son noktanın konulduğu anındaki farklılıktı. Bu iki görünüş arasında sürdüğü hayatın her anının gıbta edilecek güzelliklerle dolu oluşuydu.
Mus’ab (ra), bir çok dünya nimetini îmanı uğruna geride bırakmıştı. İnandığı yolda yokluklara razı olmuştu. Fedakârlıklarla dolu hayatı şehâdetle sona erinceye kadar, bu nimetlerden kendisine dünya hayatında düşen pay çok azdı. Şehit olduğu ve defnedileceği sıradaki elbisesinin vücûdunu örtmeye yetersizliği, kaba dokumalı ve yer yer yamalı oluşu, gençliğindeki giyinişini yakından tanıyanların elbette ki burukluk duyacağı, duygusuz kalamayacağı bir gerçekti.
O, iki hicretin ikisine de katılmıştı. Dünyalığa ehemmiyet vermemiş, dâvâsını anlatmak, yaymak, yaşatmak için her yokluğa katlanmış, kimseden dünyaya yönelik bir beklentisi olmamıştı. O, İslâmın ilk gurbetçi davetçisi, cihadlardaki ilk sancaktarı idi ve İslâm şehidi olarak izhir otlarıyla örtülerek dünyayı terketti. Belki de Rabbi, onun bu yönüyle unutulamayan bir örnek olmasını muradetmişti. Gerçekten de unutulmadı, unutulmayacaktı…
Abdurrahman İbn Avf, hayatta Cennetle müjdelenen on kişiden biriydi. Düşüncelere zor sığacak kadar cömert, vefâkâr, varlıklı ve dünya varlığına hükmetmesini bilen birisiydi.
Çokca oruç tutardı. Bir gün yine oruçluydu. İftar için önüne yemekler konmuştu. Önüne konan yemek çeşitleri dikkatini çekti. Bir anda mü'minlerin yokluk ve cefâ günlerini hatırladı. İftar anının da verdiği duygular içinde şunları söyledi:
"Mus'ab İbn Umeyr, benden daha hayırlı bir kimseydi. Şehid edildiğinde kefeni bile olmadı. Elbisesiyle başı örtüldüğünde ayakları, ayakları örtüldüğünde baş tarafı açık kalıyordu…
Sonra dünya ve dünya nimetleri önümüze serildi…
İçime korku geliyor; acaba bizim yaptılarımızın karşılığı bize dünyada iken peşin mi veriliyor!?"
Sonra göz yaşlarını tutamadı.13]
Bu hatıranın farklı bir ifadesi de ilk yıllarda büyük çileler çeken, sonraki yıllarda ise varlık içinde yaşayan, acı ve çilenin imtihanını hayallere durgunluk veren bir azim ve sebatla verdikten sonra, varlığın imtihanında da güzellikler sergileyen Habbâb İbn Eret’ten (ra) gelir.
Sonraki yıllarda da Mus‘ab, hep bu yönleriyle, gözlerde ve gönüllerde canlandı.
O, Medîne'ye geldiği günlerde anıldığı gibi; "Mekkeli Genç, Mekkeli Dâvetçi, Mukri' (Kur'ân Muallimi)” idi.
O, dâvet aşkı taşıyan her mü'minin örnek alması gereken bir insandı. O, hicret yurdunun hazırlanmasında büyük emekleri olan biriydi. O, ilk sancaktarımız, unutulmaz şehidimizdi…

[1] Bu kişinin Osman İbn Talha olduğu nakledillir. (Hayatu’s- Sahâbe 1/ 283, el- İstîâb 3/ 471)
[2] Akabe: Mina ile Mekke arasında, Mina hudutları bittikten hemen sonra başlayan vadînin adıdır. Biat yapılan yer, bu vadîde Cemre-i Akabe (Büyük Cemre)’den Mekke istikametine doğru yaklaşık 200 m. ilerleyince yolun sağında, 25 m. kadar içeridedir. Biatın gerçekleştiği yerde yapılan mescid ana yoldan görülmekte ve “Biat Mescidi” olarak anılmaktadır
3] Yesrib, daha önce işaret ettiğimiz gibi Medine’nin İslâmdan önceki adıdır.
[4] Kayle, Kâhil İbn Uzre’nin kızıdır ve yukarıda zikredildiği gibi dirayetli bir kadındır. (Sîretü İbn Hişâm 1/ 218, Lisânü’l-Arab 11/ 580)
[5] Delâilü’n-Nübüvve’de; Üseyd’in sinirli bir şekilde Esâd’a (r.a); “Bu yabancıyı niye bize getiriyorsun. Niye zayıf ve iradesiz insanlarımızın aklını çeldirtiyorsun” diye çıkıştığı nakledilir. (Bak: 2/ 439)
[6] Sîratü İbn Hişâm (1/ 435- 437), El-Bidâye ve’n-Nihâye (3/ 149- 151), Delâilü’n-Nübüvve (2/ 437- 440), Suverun min Hayâti's-Sahâbe (3/ 25-28)
[7] Üsdü’l-Ğâbe (5/ 182)
[8] Bu iki kadından birincisi; Nüseybe, künyesi Ümmü Ammâra, babası Ka’b İbn Amr'dır. Cihad ruhu ve fedakârlıklarıyla tanınır. (Günümüzde daha çok Nesîbe olarak anılmaktadır.) İkincisi; Esma’dır. Künyesi Ümmü Menî', Amr İbn Adiyy’in kızı, Mu'âz İbn Cebel’in (ra) annesidir.
[9] Sîretü İbn Hişâm (1/438-467), El-Bidâye (3/146-163), Es-Sîretü’n-Nebeviyye (129-135).
[10] Şiir Lebîd İbn Rebîa’ya aittir. Bu beyti söyledikten sonra Kur’ân’a hürmet için bir daha şiir söylemediği nakledilir.
[11] Sahih-i Buhârî - Megâzî (Umdetü'l-Kârî 14/ 140-141)
[12] Mus'ab İbn Umeyr (ra) hakkında bilgi için bak:
Sîretü İbn Hişâm (1/431-438, 2/ 73)
El- İstîâb (3/ 468)
Üsdü’l-Ğâbe (5/ 181-184)
Siyeru A‘lâmi’n-Nübelâ (1/ 145-150)
El-İsâbe (3/ 421)
Delâilü'n-Nübüvve (2/ 430-441, 3/ 238-278)
El-Bidâye ve'n-Nihâye (3/ 149-151, 4/ 46)
Hay&a
Alıntı ile Cevapla
Alt 24 Şubat 2013, 21:08   Mesaj No:7
Medineweb Emekdarı
Medineweb - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:Medineweb isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 13301
Üyelik T.: 04 Şubat 2011
Arkadaşları:6
Cinsiyet:erkek
Yaş:33
Mesaj: 4.865
Konular: 929
Beğenildi:316
Beğendi:0
Takdirleri:62
Takdir Et:
Standart Cevap: Musab İbn Umeyr

Resûlullah efendimiz, Mus'ab bin Umeyr'i şehîd olmuş görünce, başı ucuna dikilerek Ahzâb sûresinden:

"Mü'minlerden öyle yiğitler vardır ki, onlar Allah'a verdikleri sözde sadâkat gösterdiler. Onlardan bâzıları şehîd oluncaya kadar çarpışacağına dâir yaptığı adağını yerine getirdi. Kimisi de şehîd olmayı bekliyor. Onlar verdikleri sözü aslâ değiştirmediler" meâlindeki âyet-i kerîmeyi okudu ve sonra şöyle buyurdu:

- Allah'ın Resûlü de şâhittir ki, siz kıyâmet günü Allah'ın huzûrunda şehîd olarak haşrolunacaksınız.

Selâm vereceklerdir

Daha sonra yanındakilere dönüp;

- Bunları ziyâret ediniz. Kendilerine selâm veriniz. Allahü teâlâya yemîn ederim ki, kim bunlara bu dünyâda selâm verirse, kıyâmette bu aziz şehîdler kendilerine mukâbil selâm vereceklerdir, buyurdu.

Daha sonra Mus'ab bin Umeyr'e kefen olarak bir şey bulunamamıştı. Mekke'nin en zengin iki ailesinden birinin çocuğu olan Mus'ab bin Umeyr'in örtünecek kefeni yoktu. Vücûdu kaftanı ile ve ayak tarafı da otlarla örtülmek sûretiyle defnedildi.

Habbâb bin Eret der ki:

Mus'ab bin Umeyr, Uhud'da şehid edilince, kendisini saracak kısa bir hırkadan başka bir şey bulunamadı. Hırkayı baş tarafına çektik, ayakları açıldı. Ayaklarına çektik, baş tarafı açıldı. Resûlullah bize:

- Onu baş tarafına çekiniz! Ayaklarını otlarla kapatınız! buyurdu.
Alıntı ile Cevapla
Alt 24 Şubat 2013, 21:39   Mesaj No:8
Medineweb Özel Üyesi
MusabBinumeyr - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:MusabBinumeyr isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 13855
Üyelik T.: 22 Mayıs 2011
Arkadaşları:3
Cinsiyet:
Memleket:Güneşin Doğduğu YerdeN..
Yaş:33
Mesaj: 754
Konular: 255
Beğenildi:36
Beğendi:0
Takdirleri:160
Takdir Et:
Standart Cevap: Musab İbn Umeyr

Allah c.c sizlerdenden razı olsun. Keşke onun gibi olma yolunda ömrümüzü tüketsek.
Alıntı ile Cevapla
Alt 15 Şubat 2014, 21:45   Mesaj No:9
Medineweb EDİTÖRÜ
Medineweb Emekdarı
su damlası - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:su damlası isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 13055
Üyelik T.: 18 Aralık 2010
Arkadaşları:40
Cinsiyet:-
Memleket:sivas
Mesaj: 8.390
Konular: 632
Beğenildi:5735
Beğendi:5167
Takdirleri:10762
Takdir Et:
Standart Cevap: Musab Bin Umeyr

__________________

"Bir yαrım αklın kuyusundα öbür yαrım αşkın kuytusundα...
Cennet ve cehennem αrαsındα.Ucu sırαttαn geçen bir uçurum kenαrındα...
Â'râftα.....
Ârâfın dα αrαsındα...Ar ve αf yαrαsındα..."
Alıntı ile Cevapla
Alt 10 Haziran 2014, 21:49   Mesaj No:10
Medineweb Emekdarı
İslaminesil - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Durumu:İslaminesil isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Medine No : 40187
Üyelik T.: 20 Mart 2014
Arkadaşları:0
Cinsiyet:Erkek
Memleket:Wan
Yaş:38
Mesaj: 2.756
Konular: 316
Beğenildi:1370
Beğendi:590
Takdirleri:458
Takdir Et:
Standart Cevap: Musab Bin Umeyr

Değerli mualim değerli davetçi....

Allah yolunda dünyaya sırtını cevirmiş mekkenin en yakışıklısı....

Siması efendimize benzeyen değerli şehid...

Şehid olduğunu meleği musap suretinde görünce anladı Allah resulü...Ve halen Allah resulü yürü Musab yürü diyordu..

Onlar davalarında samimi bir teslimiyetle yürütdüler,birdiler binler oldular...
__________________
Ben sizi Allah’ın kitabına ve Resulü’nün sünnetine çağırıyorum: Gerçekten sünnet öldürülmüş ve bidat diriltilmiştir.Hz.Huseyin
Alıntı ile Cevapla
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Konuyu değerlendir
Konuyu değerlendir:

Benzer Konular
Konu Başlıkları Konuyu Başlatan

Medineweb Forum Ana Kategori Başlıkları

Cevaplar Son Mesajlar
video- Ağlatan Sohbet Aşık Musab Bin UMEYR MusabBinumeyr Videolar/Slaytlar 1 06 Ocak 2013 12:18
Musab Bin Umeyir video izle HakikaT Videolar/Slaytlar 2 22 Şubat 2012 23:50

Yeni Sayfa 1

www.medineweb.net Ana Sayfa

Tefekküre Davet Köşesi

Medineweb Sosyal Medya Guruplarımıza Katılın

facebookacebook   twitter Twitter   InstagramInstagram

Medineweb alemdarhost.com sunucularında barındırılmaktadır.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286