Mehmet Akif Ersoy Sözleri | İstiklal ve İman Dolu Sözler

[Kara Kartal]

100 yıl önce yazılmış İstiklal Marşı'nın bugün de capcanlı dipdiri olması.

100 yıl öncesi yazılmış bir şiirin o günün insanın ruh halini, umutsuzlugunu, yıpranmışlığını, yokluğunu fotograflarla, kitaplarla anlatmaya çalışsan bu kadar net bu kadar vurucu olamazdı. Bu bir marş deil bir milletin üzerinden ölü toprağını atması, yeniden diriliş ruhunu yakalaması. Bize akifler gerek vatan aşığı, Kuran aşığı.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.



Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?



Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.

Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.

Doğacaktır sana va'dettigi günler hakk'ın...

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.



Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı:

Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.

Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:

Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.



Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

Şuheda fışkıracak toprağı sıksan, şuheda!

Canı, cananı, bütün varımı alsın da hüda,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.



Ruhumun senden, ilahi, şudur ancak emeli:

Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.

Bu ezanlar-ki şahadetleri dinin temeli,

Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.



O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım,

Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım,

Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden na'şım;

O zaman yükselerek arsa değer belki başım.



Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.

Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal:

Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;

Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal!

[Kara Kartal]

İki çeşit insan vardır. Zaman geçtikçe hatalarıyla yüzleşen.
Zaman geçtikçe yüzsüzleşen.

M.A. Ersoy

Rahmetle.

[Hâdimul İslam]

Hadi gel yıkalım şu Süleymaniye'yi desen,
İki kazma kürek, iki de ırgat gerek.
Ancak, hadi gel yapalım şunu desen,
Bir Sinan, bir de Süleyman gerek.