Vasat'ın Anlık Durumları

[Vasat]

Vasat'ın Anlık Durumları

Es selamu aleykum,

Kendi adıma bir bölümümün olabileceğini öğrendiğim ilk anın heyecanı hâlâ aklımda🌿 Bununla birlikte, o günden bugüne "Şunu da yazarım, bunu da yazarım." dediğim ne varsa önce askıda kaldı, sonrasında ise komple aklımdaki yerlerinden oldular. "Unuttum" desem, onca şey nasıl unutulur? "Hatırlıyorum" desem de, ancak yalan olur. Sadece şu var ki: "Onların neler olduğuna dair hiçbir fikrim kalmayacak kadar" onlara zihinsel erişimimi şu an kaybetmiş durumdayım. Ki o zamanlardan bu zamana o kadar çok şey yaşadım ki... Geçmişten bu yana, hatta ömrüm boyunca bildiğim ne varsa sorgular oldum. Ve sorgulamalarım sırasında da, maalesef "Hiçbir şey bilmiyorum" moduna geldim.

Bu doğru mu? Gerçekten hiçbir şey bilmiyor muyum? Doğrusu sizlerden önce buna ben cevap verebilirim: "Kesinlikle bir şeyler biliyorum". Ve ama şu zamanlarda zihni/manevi durumum öyle bir çalkantıda ki, ben ne "Şunu biliyorum." diyecek haldeyim, ne de "Hayatımda şunun olmasını istiyorum" diyecek halde. Sadece umutsuzca; hayır hayır, umutsuzca değil, umutla şunun olmasını bekliyorum: Bu dönem artık bir son bulsun; geçmişte öğrendiğim doğruların doğruluğunun tekraren farkına varayım ve her ne yapmak istiyorsam artık onu seçip yapmaya koyulayım.

Nitekim bu halimle enerjim dolu dolu, içimdeki yangın durmuyor. Ve ama rotasızlığın verdiği o kaybolmuşluk hissi beni yerimde tutuyor. Bundan çok sıkıldım, yoruldum, bunaldım... Öyle ki, "Ya bu halim hiç bitmeden, bu hâl üzere ölürsem?" korkusu... Bu dayanılır gibi değil. Bunca yıl, bu şekilde kaybolmuş bir şekilde ölümü karşılamayı hiç hedeflemedim ben. Her ne biliyorsam, bunları Allah için gençlere, genel olarak ise bilmeyen herkese anlatmak için adanmıştım ben. Ve ama bakın şu işe ki, bugün buraya yazdıklarım "hayata dair bildiklerim" değil, hedefim uğrunda çabalarken yaşadıklarım. Ulaşabildiği herkese rehber olmayı hedef edinmiş bu kişi, bugün kendine bile rehberlik edemediğinin farkında ve bununla mücadele ediyor. "Düşmez kalkmaz bir Allah" denir ya, doğrudur; tecrübelerimle sabit ki: insan, en iyi olduğunu düşündüğü konuda bile yeri geliyor verici değil, alıcı konumuna geliyor.

Evet, bugün benden kolay kolay kimselere fayda yok. Bunun yerine, şu satırlarımı okuyan herkesten gıyabımda dualarını rica eder durumdayım. Rabbim her birinizin, burada üye olan veya misafir olarak okuyan ve dua eden her birinizin, her ne ihtiyacı var ise gidersin, dünyada ve ahirette hayırlar versin; en başta iman olmak üzere, sağlık ve huzur içinde bir yaşam diliyorum sizler için. Bu dünyada öyle yaşayın ki, ömrünüzün sonuna ulaştığınızda "Güzel bir hayattı; acıları da vardı ama anlamı, huzuru hepsini geçti." diyebilin.

Cümlemiz için amin ecmain diyeyim🤲🏻 Ve buraya kadar okuyan herkese çok teşekkür ederim. Vaktiniz ve ömrünüz bereketli olsun dilerim.

[Hâdimul İslam]

Aleyküm selam sevgili Vasat🌺 Samimi ve içten ifadelerle paylaştığın anlık durumlar konusu hayırlı olsun hayırlar getirsin

Konuyu görünce kayıtsız kalamadim. Bu hafta sonu Sakarya'ya yol düşürdüm. Yılların araya girdiğii; görüşemesekte gönülden sevdiğimiz dostlarımla ayrı ayrı birlikteydim. Araya zaman girince anlatacaklar çoğalıyor haliyle. kendime "hazırlıklı ol çokça dinleyeceksin" demiştim ) Bazen anlatarak bazen dinleyerek şifalanıyor yada şifa oluyoruz. Öyle ki, tamda senin bahsettiğin sancıyı çeken bir arkadaşımla oturduk dibine kadar bu konuyu konuştuk. Acaba cumartesi akşamı üç saat konuştuğum masadaki o arkadaş senmiydin😊

Nâçizane ;
Belki de bu dönem, farkındalığı olan, hakikat arayışı olan, önce kendini sorgulayan, haddini bilen için; kaybolmaktan çok yeniden yönünü bulma dönemidir... İnsan bazen bildiği şeyleri bile yeniden sorguluyor, yeniden yerine koyuyor. Rabbim senin de bu arayışını hayırlı bir sonuca ulaştırsın, gönlüne ferahlık ve yoluna istikamet versin.

Umutvâr oluşun, icindeki o yangının sönmemiş olması tüm sisleri dağıtır; İnşallah bu günleri geride bırakıp, “Meğer Rabbim beni başka bir yerden yeniden başlatıyormuş.” diyebileceğin/ diyebileceğimiz günler gelir. 🤲🏻
Sancısını çektiğimiz konular hayırlar getirsin hayatımıza. Birbirimize şifa olmak duası ile...

[Vasat]

Hâdimul İslam Üyemizden Alıntı

Aleyküm selam sevgili Vasat🌺 Samimi ve içten ifadelerle paylaştığın anlık durumlar konusu hayırlı olsun hayırlar getirsin

Konuyu görünce kayıtsız kalamadim. Bu hafta sonu Sakarya'ya yol düşürdüm. Yılların araya girdiğii; görüşemesekte gönülden sevdiğimiz dostlarımla ayrı ayrı birlikteydim. Araya zaman girince anlatacaklar çoğalıyor haliyle. kendime "hazırlıklı ol çokça dinleyeceksin" demiştim ) Bazen anlatarak bazen dinleyerek şifalanıyor yada şifa oluyoruz. Öyle ki, tamda senin bahsettiğin sancıyı çeken bir arkadaşımla oturduk dibine kadar bu konuyu konuştuk. Acaba cumartesi akşamı üç saat konuştuğum masadaki o arkadaş senmiydin😊

Nâçizane ;
Belki de bu dönem, farkındalığı olan, hakikat arayışı olan, önce kendini sorgulayan, haddini bilen için; kaybolmaktan çok yeniden yönünü bulma dönemidir... İnsan bazen bildiği şeyleri bile yeniden sorguluyor, yeniden yerine koyuyor. Rabbim senin de bu arayışını hayırlı bir sonuca ulaştırsın, gönlüne ferahlık ve yoluna istikamet versin.

Umutvâr oluşun, icindeki o yangının sönmemiş olması tüm sisleri dağıtır; İnşallah bu günleri geride bırakıp, “Meğer Rabbim beni başka bir yerden yeniden başlatıyormuş.” diyebileceğin/ diyebileceğimiz günler gelir. 🤲🏻
Sancısını çektiğimiz konular hayırlar getirsin hayatımıza. Birbirimize şifa olmak duası ile...

Öncelikle yazı boyunca ettiğiniz tüm dualarınız için Allah razı olsun, amin ecmain diyeyim 🤲🏻🌿

Ve Sakarya'daki o arkadaşınıza gelirsek... o kişi olmak isterdim. Doya doya üç saat bu konularda konuşabileceğim birilerini bulmak, ne güzel olurdu, tam anlamıyla büyük bir nimet bu

Ki maalesef hayatımda bu konularda uzun uzun konuşabileceğim kişilerle çevrili değilim. Birçok konuda saatlerce konuşabileceğim kişiler var ama bu konularda... Maalesef...

Ve belki de bu yüzden bu kadar uzun sürdü bu dönemim. Kendi zihnimin acı çeken bölümlerinin içinden doğru kararlarla çıkmaya çalışıyorum; ama işin içinde acı varsa veya herhangi bir yoğun duygu, o konuda insan berrak düşünemiyor...
Ve işte tam da o durumlar için bir başkasının sunduğu fikirler çokça önem kazanıyor.

Rabbimiz Zariyat 55. ayeti de bu yüzden emir buyurmuş olsa gerek. Ki o ayette "Öğret" değil, "Hatırlat" deniyordu. Zaten bildiklerimizin bize geri söylenmesi yani... Çünkü zaman; içinde taşıdığı acılar ve neticesi olan gaflet ile birlikte, bildiklerimizin üstünü örtüyor. Ve bu hal üzere ne kadar uzun süre kalırsak da, o örtü o kadar kalınlaşıyor.

Ve sanırım tam da bu yüzden cemaat farz, ne dersiniz? : ) İnsan bildiklerinden koptukça, ona geri hatırlatan bireylerle çevrili olmak; böylelikle ana yoldan uzaklaşılsa dahi, kolundan tutulup o yola geri çekilmek...

Ve ama işte, kişiler sorun olan konulara hakim olacak ki destek olabile...
Aksi halde benim uzun süredir maruz kaldığım gibi "Sabret, sen başarırsın, çözersin bu işi" vs tarzı destekler güzel ama tam anlamıyla işe yaramıyor.

Ya da bilmiyorum, belki de yarıyordur. Ki en azından şunu kesin yapıyor bunlar: insana daha uzun vadede dayanma ve umut gücü veriyor...

Ama işin sonunda aranılan çözümü yine ya kişi kendi bulmak zorunda; veya aynı yoldan geçmiş/bilen birilerinin yol göstermesine devamen muhtaç kalıyor...

Bu arada aynı benim durumumda birilerinin daha bu şekilde bir süreçten geçtiğini bilmek... Doğrusu "Ne güzel." denilecek bir süreç değil bu, çünkü bunlar insana derin acı veriyor.
Ama dediğiniz gibi, "Allah'ın izniyle doğru yönetildiğinde büyük bir potansiyele sahip olduğunu" düşünürsek: "Çok da güzel." bir süreç.

Rabbim hem bana, hem o kardeşimize, hem de benzer veya farklı sorunları olan herkese aradığı çözümleri sunsun dilerim. Olabilecek en kısa zamanda, hayırlısı ile, kolaylıklarla birlikte 🤲🏻🌿

Bu arada yorumunuz için de ayrıca teşekkür ederim; doğrusu çok iyi geldi, Allah razı olsun tekraren

[Esma_Nur]

We Aleykümselam sorgulamalar başladı ise devamıda gelir diye düşünüyorum. Bir şeye niyet edince Allah sebeblerini önünüze çıkarır. Hani sancısız doğum olmaz ya öyle bir şey , Allah hayır ve huzur üzere istikamet versin. İleride dönüp bakdıgınızda ne günlerden geçdik diyeceksiniz belkide. Dualarınıza amin diyoruz. Gönlünüzden geçenlerin hayırla olması duası ile

[Vasat]

Esma_Nur Üyemizden Alıntı

We Aleykümselam sorgulamalar başladı ise devamıda gelir diye düşünüyorum. Bir şeye niyet edince Allah sebeblerini önünüze çıkarır. Hani sancısız doğum olmaz ya öyle bir şey , Allah hayır ve huzur üzere istikamet versin. İleride dönüp bakdıgınızda ne günlerden geçdik diyeceksiniz belkide. Dualarınıza amin diyoruz. Gönlünüzden geçenlerin hayırla olması duası ile

Tüm dualarınız için amin ecmain, Allah razı olsun sizden de🤲🏻

Bu arada yukarıdaki mesajımı yazarken pratik olsun diye telefonumun not uygulamasını kullanmıştım ve aşağıda kayıtlı bir notum gözüme çarptı:

"Neyi istediğine net karar ver ve sonuçlarını istediğin şeylerin sebeplerini yap.
Ta ki nefsin için rutin olana kadar, istikrarı hedefle."

8 Haziran'da aklımdaki fikirleri not almışım;
10 dk kadar önce tekraren gördüm;
ve şimdi de üzerine, sizin sebeplerle ilgili yazdığınız satırları okuyorum : )

Sebepler ve sonuçları, ayrılmaz ikililer, bu net.

Bununla birlikte, sanırım benim tek kalan sorunum, bu kısım değil de, neyi istediğime karar vermek.

Yani sizin niyet dediğiniz kısım.

O niyetim bir şekillense, rotayı çizmesi kolay; nitekim belli sonuçlar, hep belli sebeplere ihtiyaç duyar ve ardınca yapmam gereken tek şey de, o sebepleri ortaya koymak olur.

Ki eski benden geleceğe nelerimin taşınacağını da yine o niyet belirleyecek benim için.
Güncellenecek tüm sınırlarımı o niyet belirleyecek...

Ve bilmiyorum... Önümde iki yol var ve ikisi de bazı sebeplerden çok makul geliyor bana, eşit ağırlıklılar. Hangisinin benim için hayırlı olacağına bir karar verebilsem...

Rabbim tez zamanda o kararı vermeyi nasip etsin dilerim; benzer durumda olanlar varsa, onlar için de amiiinnn🤲🏻🌿

[Vasat]

1 hafta sonra, anlık durumum:

Geçmişin dosyaları daha etkili bir şekilde önümde ve yaşayıp gördüğüm şeylerden "bende kalması ve gitmesi gerekenleri" daha net görebiliyorum elhamdülillah.

Ve buna, çok ilginç bir şekilde "konuştuğum samimi insanlar" başlıca vesile oldu (Allah hepsinden razı olsun), bu ayrı ama bunun üstüne en çok da: geçmişte kendi yazdığım/eklediğim yazıların sarsıntısı vesile oldu.

Ki son birkaç haftadır internette üyesi olduğum çeşitli platformlarda kendi geçmiş mesajlarıma bakıyorum ve "Bir zamanlar olan ben"i şimdiki halim üzere tekrar görmenin etkisi... Resmen bugünüm için bir şok, "Bu ben miyim?" şaşkınlığı o derecede ki; geçmişte o kadar netmişim ve neredeyse her konuda atılacak her adımın o kadar farkındaymışım ki...

Ve ama, tüm bunların ardınca, son birkaç yıl içinde çok ama çok sevip güvendiğim, kardeş dediğim insanların benim hakkımdaki olumsuz düşüncelerini görmek ve ne yaparsam yapayım, ne söylersem söyleyeyim bunun değişmediğine şahit olmak...

Bunun acısı, 45 yıllık hayatımda yaşadığım en büyük acıların ilk sıralarına oturur. Yıllarını adadığın, kalbini ve tüm ilgini adadığın insanların seni hiç anlamadığını görmenin acısı; ki İslam davası üzerine perçinlenmiş, üzerine kurulu ömürlük hayallerin olduğu bir kardeşlik türüydü bu...

Ne bileyim, ben böyle yıkılmışlık hiç tatmadım hayatımda. Çok acı çektim, çok yıprandım, çok aşağılandım, hor görüldüm, ötelendim. Ve ama hiçbirisi canı gönülden "kardeşim" dediklerimin yaptıkları kadar etkilemedi beni.

Ki tekraren, anlamamaları ayrı; asıl acıtan: "ben bunu fark ettikten sonra, devamen kendimi açıklamaya çalıştıkça" anlamama hallerinin hiç değişmemesi...

Ve bu hal üzere, yıllara yayılmış bağlarımız koptu. Kiminden helallik aldım elhamdülillah ve ama kimisi onu bile çok gördü. Bu nasıl bir İslam davasıdır, bu nasıl bir kardeşlik bilincidir vallahi ben hiç bilemiyorum.
Ki en nihayetinde anlaşamadığımızın ortaya çıkması bir şekilde kabul edilebilir. Ve ama İslam'da "anlaşamıyoruz" diye hor görmek, sırt dönmek, helallik vermeyerek küs kalmak var mı?

Bunları hiç anlamadım ve asla da anlamayacağım ve anlamak da istemiyorum.
Nitekim bir insanı bir konuda "sadece onun gibi olanlar" anlar.
Ve benim, onları anlamak için onlar gibi olmam gerekiyorsa da, istemiyorum eksik kalsın. Karşıdaki insana bu kadar çok acı veren bir duygu/davranış haline girmekten Allah'a sığınırım.

Son olarak: Kalbimin acısını, kaybolmuşluğumu, ne yapacağımı bilmez hale gelişimi Allah'a sunuyorum. Rabbim bana tekraren bir yol buldursun, tekraren beni Kendi yoluna hizmetçi kılsın dilerim. Ve ama bu kez, kimseye kendimi bağlı görmeden, kimseden umut etmeden, "sadece Allah ve ben yetecek şekilde" bir kalple...

Rabbim bana da, isteyen herkese de bunu nasip etsin dilerim. İnsanın sadece kendisine ve Allah'a dayandığı bir hayat gibi izzetlisi yok; ve Rabbim beni ve isteyen herkesi o konuma yükseltsin dilerim. Amin ecmain 🤲🏻.

[Vasat]

Es selamu aleykum,

Ve... yaklaşık 1,5 ay sonra, elhamdülillah manen daha iyi durumdayım. Geçmişle olan acı verici bağımdan neredeyse iz yok. Üye olduğum forumlardan sadece burası kaldı ve evvelce Medine Web abime söz verdiğim üzere yine buradayım : )

Henüz tam aktif olmaya hâlâ hazır değilim ve ama Allah'tan bir keder gelmezse buna niyetliyim. Hem bir selam vermiş olmak, hem de son durum bilgisi vermek adına buradayım şu an...

Ve tekraren, gerek buradaki sizler ve gerekse sosyal medyada kısmet eseri tanıştığım yeni insanlar için duam: Rabbim iki cihanda hayırlar versin dilerim sizlere🤲🏻

Hayatımın manen en zor 1,5 yılıydı, cidden... Ve bugün daha rahat nefes alabildiğimi hissediyorsam, bu... sizler ve bu dönemde bana destek olan tüm eski ve yeni arkadaşlarım sayesindedir. Ki ne zaman ihtiyaç duysam, yok saymaksızın yanımda olduğunuzu hissettirdiniz, hissettirdiler. Rabbim her daim razı olsun dilerim🤲🏻🌿🌷

[Hâdimul İslam]

Ve aleykümselam…

Yeniden burada olman, selam vermen ve gönlünün ferahladığını duymak çok güzel Rabbim bundan sonraki yolunu hayırla, kalbini huzurla mamur eylesin, ömrünü hayırlarla güzelleştirsin. Seni yoran günlerin yerine şükredeceğin günler, daralan nefesinin yerine gönül genişliği nasip etsin.
Yolunu istikameti düzgün, sözü özü bir, yüreği güzel insanlarla kesiştirsin

Ne zaman, ne kadar istersen… Burası senin de yerin...

Eski hâlin, şimdiki halin, beğendiğin beğenmediğin, acımasızca eleştirdiğin, gelişmeye dönük yönlerinle, kazandığın tecrübelerinle;

Hoş geldin, sefalar getirdin. Rabbim daim eylesin.

[Vasat]

Hâdimul İslam Üyemizden Alıntı

Ve aleykümselam…

Yeniden burada olman, selam vermen ve gönlünün ferahladığını duymak çok güzel Rabbim bundan sonraki yolunu hayırla, kalbini huzurla mamur eylesin, ömrünü hayırlarla güzelleştirsin. Seni yoran günlerin yerine şükredeceğin günler, daralan nefesinin yerine gönül genişliği nasip etsin.
Yolunu istikameti düzgün, sözü özü bir, yüreği güzel insanlarla kesiştirsin

Ne zaman, ne kadar istersen… Burası senin de yerin...

Eski hâlin, şimdiki halin, beğendiğin beğenmediğin, acımasızca eleştirdiğin, gelişmeye dönük yönlerinle, kazandığın tecrübelerinle;

Hoş geldin, sefalar getirdin. Rabbim daim eylesin.

Allah razı olsun, tüm bu güzel duaların için amin ecmain Hâdimul İslam kardeşim

Bu arada hâlâ "Mihrinaz" demek istediğim doğrudur, alışmışım : )

Rabbim bizleri en güzele, en güzel şekilde ulaştırsın dilerim. Her ne dileğimiz, her ne hedefimiz varsa, hayırlısıyla... 🤲🏻

Elhamdülillah manen toparlamış, zihnen ise arınmaya az kalmış haldeyim. Karmakarışık olaylar ve durumlar yüzünden şu anda hayatımda düzen/rutin adına neredeyse hiçbir şey kalmamış durumda, onları tekrar oluşturmam gerekiyor. Misal şu an saat 02:33 ve ben henüz uyumadım bile ve haftalardır sadece birkaç saat uykuyla idare ediyorum. Tam bir enkaz halindeyim yani ama artık sadece zihnen elhamdülillah : )

İnsan manen ayakta olsun da, kalan kısım zamanla düzelir inşallah. Rabbim kimseyi yardımsız, desteksiz bırakmasın dilerim 🤲🏻🌷

[Medine-web]

Önce nefsime, sonra vasat kardeşime...

Darlıkların, sıkıntıların ve sorunların sıfır olduğu bir hayat, dünya hayatının fıtratına aykırıdır. Hele mümin için böyle bir hayat beklentisi gerçekçi değildir.

Çileyi, hastalığı, sıkıntıyı, feryadı, gözyaşını; evlat, eş, akraba ve dost acısının en ağırını yaşayanların peygamberler olduğunu unutmayalım. Allah'ın en sevdiği kulları bile imtihanlardan muaf tutulmamıştır.

"Üstelik sıkıntısız, darlıksız, imtihansız bir hayat beklemek mümin için ne kadar gerçekçidir, bunu da düşünelim. Sorunsuz bir hayat yaşadığını söyleyebilen bir mümin, içinde bulunduğu rahatlığın kendisini gaflete sürükleyip sürüklemediğini sorgulamalıdır. Çünkü mesele sıkıntıların varlığı veya yokluğu değil, nimetlerin de külfetlerin de bizi Allah'tan uzaklaştırmamasıdır. Mümin, darlıkta da bollukta da, hastalıkta da sağlıkta da imtihandadır."

Şeytanın asıl hedefinin kim olduğunu iyi tanıyalım. İnsanlıktan uzaklaşmış, nefsinin esiri olmuş, hayatını kötülüklerin peşinde tüketen insanlarla şeytanın ayrıca uğraşmasına gerek yoktur; zaten onun istediği noktadadırlar. Onun asıl hedefi, eşref-i mahlûkat olma şerefini taşıyan, imanını korumaya, salih ameller işlemeye ve Allah'a yakınlaşmaya çalışan insandır. Böyle bir insanı nerede görse hedef alır. İmanını zayıflatmak, amelini boşa çıkarmak, zihnini vesveselerle karıştırmak, gönlünü daraltmak, ümidini kırmak ve onu hakikatten uzaklaştırmak ister. Kendisinin düştüğü seviyeye onu da çekmek, insanlık şerefini kaybettirerek esfel-i sâfilîne sürüklemek ister. Adeta onun en büyük tutkusu, insanı kendi şerefli konumundan vazgeçirtip kendi seviyesine indirmektir.
Şeytanın görevini üstlenmiş, onun yapmak istediği kötülükleri insanlara bizzat yaşatan iki ayaklı şeytanlar varken, asıl şeytanlara adeta tatil yapmak düşer. Belki de onlar, kahvelerini yudumlayıp insanlığın birbirini nasıl tükettiğini zevkle izlemektedir. Çünkü artık insanları hakikatten uzaklaştırmak, birbirlerine düşürmek, imanlarını ve insanlıklarını aşındırmak için kendilerinin ayrıca çaba göstermesine gerek kalmamıştır.

Şeytan ve şeytanlaşmış insanlar, insanın sahip olduğu nimetleri değil, o nimetlere olan bağlılığını istismar eder; sevgisini esarete, arzusunu tutkuya, korkusunu teslimiyete dönüştürmek ister.

İşte bu yüzden imanımızı, amellerimizi, insanlığımızı ve Allah'la bağımızı hedef alan hiçbir vesveseye, fitneye, dünyevi tamaha ve nefsanî çağrıya teslim olmamalıyız. Malımız, mülkümüz, evladımız, eşimiz ve sevdiklerimiz Allah'ın önüne geçmemeli; hiçbir zaafımız şeytanın bizi avlayacağı bir kapıya dönüşmemelidir.

Önce bir karar vermeliyiz: ALLAH'TAN UZAKLAŞTIRAN HER ŞEYE LÂ!

Kimyamızı, fiziğimizi, ruhumuzu, fıtratımızı ve huzurumuzu bozan her şeye LÂ!

İnsaniyetimize, yaşantımıza, huzurumuza, onurumuza ve eşrefliğimize zarar veren her şeye LÂ!

Ancak LÂ kavramını dar bir çerçeveye hapsetmeyelim. LÂ demek, dünyayı reddetmek değildir; dünyanın bizi esir almasını reddetmektir.

LÂ'nın asıl kaynağını ve anlamını da unutmayalım: LÂ İLÂHE önce tüm parazitlere hayır sonra İLLALLAH! İslam'a girişin kapısı, imanın özü olan kelime-i tevhid, önce bir reddedişle başlar: LÂ! Allah'tan başka ilahları, O'na ortak koşulan bütün güçleri ve ilahlık iddiasındaki bütün sahte otoriteleri reddetmek; ardından İLLALLAH diyerek yalnızca Allah'ın ilahlığını kabul etmek ve O'na teslim olmak... İşte LÂ, başıboş bir karşı çıkış değil; İLLALLAH'a, yani Allah'ın otoritesini kabul edip yalnızca O'na kulluk etmeye yönelişin ilk adımıdır.
Malımıza LÂ demek, mal sahibi olmaktan vazgeçmek değil; malın bizi yönetmesine, harama sürüklemesine, cimrileştirmesine ve Allah'ın emirlerinin önüne geçmesine LÂ demektir.

Evladımıza, eşimize, anne babamıza, akrabalarımıza ve sevdiklerimize LÂ demek değildir. Onları sevmekten, korumaktan, gözetmekten ve sorumluluklarını yerine getirmekten vazgeçmek hiç değildir. Bilakis onları Allah'ın bize emaneti bilmek, sevgimizi de Allah'ın koyduğu ölçüler içinde yaşamaktır.

Ancak hiçbir sevgiyi Allah sevgisinin önüne geçirmemek; hiçbir insanın hatırı için Allah'ın hükümlerinden, hakikatten ve adaletten taviz vermemektir.

Makamımıza, itibarımıza, alışkanlıklarımıza, tutkularımıza, beklentilerimize, korkularımıza, kırgınlıklarımıza, geçmişimize ve geleceğimize de gerektiğinde LÂ diyebilmektir.

Bazen insanı Allah'tan uzaklaştıran şey bir düşman değil, çok sevdiği bir yakınıdır. Bazen bir mal, bir makam, bir arzu, bir alışkanlık veya kaybetme korkusudur. Bazen de kendi nefsidir.

İşte LÂ tam da burada anlam kazanır.

Sev ama putlaştırma. Sahip ol ama esiri olma. Koru ama hakikatten vazgeçme. Sorumluluklarını yerine getir ama onları Allah'a karşı sorumluluklarının önüne geçirme.

LÂ derken kendimize, ailemize, sevdiklerimize, insanlara ve üzerimizdeki emanetlere zarar vermeyeceğiz. Haklarımızı çiğnemeyeceğiz, başkalarının haklarını da çiğnetmeyeceğiz. İmtihanda olduğumuzu unutmayacağız. Çünkü LÂ, sorumluluklardan kaçışın değil, sorumlulukları doğru ölçüye oturtmanın adıdır.

Dünya elimizde olacak ama kalbimizin hâkimi olmayacak. Sevdiklerimiz hayatımızda olacak ama Allah'ın rızasının önüne geçmeyecek. Nimetlerden faydalanacağız ama nimetleri veren Rabbimizi unutmayacağız.

Rabbimiz Tevbe sûresinin 24. ayetinde babalarımızı, oğullarımızı, kardeşlerimizi, eşlerimizi, akrabalarımızı, kazandığımız malları, durgunluğundan korktuğumuz ticareti ve hoşlandığımız evleri sayarak bunların Allah'tan, Resulünden ve Allah yolunda mücadeleden daha sevgili hâle getirilmemesi konusunda bizi uyarıyor.

LÂ'nın asıl manası budur: Allah'ın hakkını hiçbir şeye çiğnetmemek, hiçbir şeyi Allah'ın önüne geçirmemek!

Hiçbir şeyi terk etmek zorunda değiliz; fakat Allah'ın rızasını kaybetmek pahasına hiçbir şeye tutunamayız.

Elbette bu LÂ'nın sınırları kişinin imtihanına, yaşadığı şartlara ve karşılaştığı durumlara göre değişebilir. Herkes kendi hayatında hangi şeylere, hangi ilişkilere, hangi alışkanlıklara ve hangi düşüncelere hayır demesi gerektiğini bilmelidir.

Bu sınırları zihnimizde ve kalbimizde netleştirmeli, hangi durumda neye LÂ diyeceğimizi önceden belirlemeliyiz. Gerektiğinde taviz vermememiz gereken hususları zihnimizin ve kalbimizin arşivine kaydetmeliyiz.

Niçin mi?

Unutmamak için!

Çünkü insan, ders çıkarmadığı acıları ve yanlışları tekrar yaşama tehlikesiyle karşı karşıyadır. Aynı kısır döngüde ömür tüketmek için hayatımız fazla kısa, sorumluluklarımız ise fazlasıyla büyüktür.

Ömrümüzün sermayesi her geçen dakika azalırken vesveselere, hasetçilere, fitnecilere, nefsimizin bitmeyen isteklerine ve şeytanlaşmış insanlara hayatımızı teslim etmeyelim. Bizi hedeflerimizden uzaklaştırmak isteyenlerin oyununa gelmeyelim.

Bütün bunlara bilinçli ve kararlı bir şekilde LÂ dediğimizde, yönümüzü Allah'a çevirmiş oluruz.

İşte o zaman Allah'ın kapısına dayanıp şöyle diyebiliriz:

Allah'ım! Senin dışında hiçbir güce, senin hükmünün dışında hiçbir hükme, senin rızanın dışında hiçbir hedefe boyun eğmeyeceğiz. Hasbunallahu ve ni'mel vekîl!

Hayatım, ölümüm, imtihanlarım, sıkıntılarım, nimetlerim, külfetlerim... Hepsini sana teslim ediyorum. İbrahimce bir karar aldım. Canım da malım da ömrüm de senin yoluna kurban olsun!

Bu teslimiyet, mücadeleyi bırakmak değil; mücadele ederken sonucu Allah'a bırakmaktır. Bu karar, sıkıntıların bir anda biteceği anlamına gelmez. Fakat artık sıkıntıların bizi nereye sürükleyeceğine onların değil, imanımızın ve irademizin karar vermesi demektir.

Unutmayalım; Allah'a giden yolda yürüyenlerin önüne engeller çıkacaktır. Önemli olan, yolda karşımıza çıkanlara kızıp yola düşman olmamaktır. Yürürken ayağımıza çelme takanları gözümüzde büyütüp hedefimizi unutmamaktır.

Said Nursî'nin şu sözünü hatırlayalım: "Ben bu yolda yürürken önüme takılan çelmeleri göremeyecek kadar önemli bir hedefe gidiyorum. Saçımın adedi başım olsa, her gün birisini koparsalar hepsi vahye, vahyin sahibine kurban olsun!"

Rabbimiz Asr sûresinde kurtuluşun dört temel şartını bildiriyor:
- Sahih iman,
- Salih amel,
- Hakkı tavsiye,
- Sabrı tavsiye.
Bu dört husustan uzaklaşmadığımız, ömrümüz boyunca hakta ve sabırda sebat ettiğimiz müddetçe hüsrandan kurtuluş yolundayız.

Rabbimiz bizim Mevlâmızdır. Rahmeti ve merhameti sonsuzdur. Bizden kendimize zulmetmememizi, O'nun rahmetinden ümit kesmememizi ister.

Duha sûresinin tesellisini, İnşirah sûresinin müjdesini unutmayalım:

"Şüphesiz zorlukla beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten, zorlukla beraber bir kolaylık vardır." (İnşirah 5-6)

Dikkat edelim: Rabbimiz kolaylığı zorluğun ardından değil, zorlukla beraber müjdeliyor. Her sıkıntının hemen biteceği veya her sorunun istediğimiz şekilde çözüleceği anlamına gelmese de hiçbir zorluğun Allah'ın rahmetinden ve yardımından büyük olmadığını hatırlatıyor.

Feeyne tezhebûn? (Öyleyse nereye bu gidiş?)

Vahyin bu uyarısını kendimize soralım. İmanımızı hastalıklı korkularla, ümitsizlikle ve isyanla yıpratmayalım. İmanımızı diri tutalım.

Rabbimiz bizi kendisine hakkıyla iman eden, salih ameller işleyen, hakta sebat eden ve sabrı kuşanan kullarından eylesin.

Duhâ sûresinin tesellisiyle gönlümüzü ferahlatsın, İnşirah sûresinin müjdesiyle göğsümüzü genişletsin.

Fedhulî fî ibâdî. Vedhulî cennetî.

(Kullarımın arasına katıl ve cennetime gir.)

Alnı ak, yüreği pak bir şekilde Mevlâmızın huzuruna varabilmek duasıyla...

Ve unutma kardeşim; öncelikle son mesajındaki güzel gelişmeye gerçekten sevindim. Yaşadığın ağır sürecin ardından manen daha iyi olduğunu, geçmişinle arana mesafe koyabildiğini, yaşadıklarını daha sağlıklı değerlendirebildiğini görmek sevindirici. Bunca sıkıntının ardından yeniden nefes alabildiğini hissetmen, geçmişte yaşadıklarından gerekli dersleri çıkarabilmen ve bugününe daha berrak bir zihinle bakabilmen küçümsenecek bir kazanım değil. Rabbim bu ferahlığını daim eylesin.

Bütün bunları söylerken yaşadığın sıkıntıları, hayal kırıklıklarını ve kardeş bildiklerinden gördüğün kırgınlıkları da küçümsemiyorum. Bazen insanı en çok yaralayan, düşmanından gördüğü kötülük değil, dost kardeş akraba vs bildiklerinden beklemediği davranışlardır. Yıllarını, emeğini, sevgini ve güvenini verdiğin insanların seni anlamadığını görmek, kendini defalarca anlatmaya çalıştığın hâlde karşılık bulamamak gerçekten ağır bir imtihandır.

Fakat insanların seni anlamaması, Allah'ın seni terk ettiği anlamına gelmez. İnsanlara bağladığın umutların boşa çıkması, Allah'ın rahmetinden ümit kesmeni gerektirmez. Kardeşlik bağlarının kopması, Allah'la olan bağını koparmasın. İnsanlardan gördüğün hayal kırıklıkları seni iyilikten, kardeşlikten ve hak yolunda hizmet etmekten uzaklaştırmasın. İnsanlara güvenmekte daha dikkatli olabilirsin; ama kalbini bütünüyle insanlara kapatma. Dayanağın Allah olsun, beklentin O'nun rızası olsun.

Geçmişte yaşadıkların bugünkü yürüyüşünü belirlemesin. Her zaman dimdik duramayabilir, yorulabilir, ağlayabilir, bazen ne yapacağını bilemeyebilirsin. Bunlar seni değersiz veya başarısız yapmaz. Rabbine dayanarak yeniden ayağa kalk, gücün yettiğince hayra hizmet etmeye devam et. Allah'ın rahmetinden ümit kesme.

Rabbim önce nefsimize, sonra bütün kardeşlerimize ferahlık, feraset, sabır ve çıkış yolları nasip etsin. amin.
Fiemanillah...