Medineweb -ÜÇ üye ÜÇ- Yorum

[Vasat]

Hâdimul İslam Üyemizden Alıntı

Vasat 15 yıl dile kolay. İnsan bir yere sadece üye olmuyor ki, yıllarını, hatıralarını, kendinden parçaları bırakıyor orada. Yılların bağını bir anda söküp atmak kolay değil, Ama insan bazen kaybettiğini sandığı yerde, aslında kendisine başka bir yol hazırlanırken buluyor kendini. Rabbim güzel kapılar açsın, kadir kıymet bilen forum kardeşleri ve forumlar nasipetsin 🤲

Ötesi yok baksana kaybekten korkacak muhabbet sevgi saygı köprüleri kurulan forum biliyorum Seydamız hakkındaki yorumlarınıza ancak imza kaşe mühür veddua...✍️ Rabbena atina fiddunya filahirati haseneh🤲

Amin ecmain Hadimul İslam kardeşim, Allah razı olsun 🤲🏻Yeni adres burası diyorsunuz yani : )

Ne diyeyim, gidip gelip buraya çekilip durmam bunun işareti gibi zaten

Ki burada en sevdiğim şey: kendim gibi olabilmek. Neredeyse tamamen filtresiz, söylediklerim yanlışa çekilir mi diye çokça düşünmeden, hani ola ki yanlış anlama olsa bile güzelce uyarılacağımı bilerek : )

Ve ama, peki ben bunları uzun süredir düşündüğüm halde, niye hâlâ "en çok kaybolan üye" olarak anılıyorum? : )
Geçmişten, o geçmiş bağlardan kopamamak işte...

Alışkanlık desem, alışkanlık içinde bulunduğum durumu ifade etmeye yetmiyor.
Açıkçası ben orada Allah için resmen bir kimlik edinmiştim ve oradan ayrılmamla birlikte o kimliğimi kaybettim.

Ki orada Allah için yapmayı planladığım o kadar çok şey vardı ki... O hayaller, o umutlar, beni ben yapan şeylerin hepsi orayla birlikte gitti.

Ve şimdi, yeni bir "ben" inşası gerek ama bunun için hangi tuğlalardan faydalanmam gerek bilemez haldeyim. Eskiden kalan hayallerimi "hatıraları acıttığı için" istemiyorum ve ama aynı zamanda "doğru olan o hayallerdi" diyerek onları geleceğe de taşımam gerekiyor. O hayallerin ne acılarını istiyorum yani, ne de bırakmayı...

Bu yüzden hayallerimi geçmişten kopararak, bağımsız şekilde tekrar yapılandırmam gerekiyor ve ama işte bu çok zor. İnsan kalbi, duyguları, herhangi bir kararla "bu doğru olan" diye kısa sürede değişemiyor. Keşke değişse ama değişemiyor.

Bu arada bugün, tam da bu satırları yazmadan önce, orada değer verdiğim bir kardeşle konuşup özel olarak vedalaşmak nasip oldu elhamdülillah. Ben oradaki hayallerimi orijinal hali üzere yerine getiremesem de, ona teslim ettim. Ki genç ve bence oldukça işin ehli.
Ve dilerim hem kendi yerine, hem de benim yerime bu hayalleri gerçekleştirir. Rabbim ona bunu ve daha ötesini nasip etsin dilerim.

Ve bana da: yine kendime bir an önce gelmeyi : )
Her gün aynı konuları düşünmek ve aynı kararları tekrar tekrar vermek ve ama uygulayacak gücü bulamamak... Çok yorucu... : )