Hz. Peygamber’in Tebük Savaşındaki Özlü Hutbesi

[enderhafızım]

Hz. Peygamber’in Tebük Savaşındaki Özlü Hutbesi

Hz. Peygamber’in Tebük Savaşındaki Özlü Hutbesi

- Tebük savaşına katıldık. Hz. Peygamber Tebük’e bir gecelik mesafe kaldığında bir yerde istirahata çekildi. Güneş bir mızrak kadar yükselinceye kadar uykudan uyanmadı. Ve uyandıktan sonra
“Ey Bilal! Sana fecri gözle demedim mi?” dedi. Bilal
“Ey Allah’ın Rasûlü! Sizi uyutan beni de uyuttu” dedi. Hz. Peygamber hareket emrini verdi ve biraz gittikten sonra sabah namazını kıldı. Allah’a hamd ve sena ettikten sonra
“Ey insanlar! Sözlerin en doğrusu Allah’ın kitabıdır. Kulpların en sağlamı takvadır. Dinlerin en hayırlısı, İbrahim’in dinidir. Sünnetlerin en hayırlısı, Muhammed’in sünnetidir. Sözlerin en güzeli, Allah’ın zikridir. Kıssaların en güzeli, Kur’ân’dır. Amellerin en hayırlısı, farz olanlardır. Şerlerin en kötüsü, sonradan icat edilen bid’atlardır. Hidayetin en güzeli, Peygamberlerin hidayetidir. Ölümün en güzeli, Şehidlerin ölümüdür. Körlüğün en kötüsü, hidayetten sonra sapıklığa düşmektir. İlmin en güzeli, faydalı olanıdır. Hidayetin en güzeli, emirlere uyulanıdır. Körlüğün en kötüsü, kalp körlüğüdür. Veren el, alan elden üstündür. Az olup hidayet eden mal, çok olup azdıran maldan daha iyidir. En kötü şey, ölürken mazeret göstermek ve pişmanlığın en kötüsü, kıyamet günü duyulan pişmanlıktır. Bazı kimseler namazı, vaktin sonunda kılar. Bazısı da Allah’ı az anar. Hataların en büyüğü, yalan söylemektir. Zenginliğin hayırlısı, kalp zenginliğidir. Azıkların hayırlısı takvadır. Hikmetin başı Allah korkusudur. Kalpteki şeylerin en hayırlısı, kesin inançtır. Şüphe ve kararsızlık küfürdendir. Ölüler için yüksek sesle ağlayıp dövünmek, cahiliye adetlerindendir. ganimet malına hiyanet etmek, cehennemden ateş almaktır. Altın ve gümüşü biriktirip zekatını vermemek, deriyi cehennem ateşiyle dağlamaktır. Şiir, iblisin çalgılarındandır. İçki, kötülüklerin anasıdır. Kadınlar şeytanın tuzaklarıdır. Gençlik, deliliğin bir çeşididir. Kazançların en kötüsü, ribadır. Yiyeceklerin en kötüsü, yetim malı yemektir. Bahtiyar, başkasından ders alandır. Bahtsız ise, annesinin karnında bahtsızdır. Sonunda hepiniz dört ziralık bir yere gireceksiniz. Bütün işler sonuçlarıyla ölçülür. Önemli olan, amelin sonudur. Haber yayanların en kötüsü, yalan haber yayanlardır. Gelmesi muhakkak olan bir şey, uzak da olsa yakındır. Mü’mine küfretmek fısktır. Mü’mini, mü’min olduğu için öldürmek, küfürdür. Bir mü’mini gıybet etmek, Allah’a karşı gelmektir. Mü’minin malı da, kanı kadar haramdır. Kim kötü bir iş için Allah adıyla yemin ederse, Allah onu yalancı çıkarır. Bağışlayanları Allah da bağışlar. Öfkesini yutanlara Allah ecir verir. Belâlara sabredenlerin kaybını Allah doldurur. Dedikodulara kulak verenleri Allah rezil eder. Sabredenlerin sevabını Allah fazlasıyla verir. Allah’a karşı gelenleri Allah cezalandırır. Yarab! Beni ve ümmetimi affet. Yarab! Beni ve ümmetimi affet. Yarab! Beni ve ümmetimi affet. Bana ve size Allah’tan mağfiret dilerim” buyurdu.[1]


[1] Beyhaki, İbn Asakir, Ebu Nasr es-Seceri, İbn Ebi Şeybe, Ebu Nuaym ve Kudai rivayet etmiştir. (Feyzü’l-Kadir, II/179; Zâdü’l-Meâd, III/7).
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/169-170.