Örtü(n)/Ali Parlak

[Ali Parlak]

Örtü(n)/Ali Parlak

ÖRTÜ(N)
Örtün demiş bizleri yaratan.
Örtünmüş emre uyup, bunun bilincine varan.
Değil mi ki Allahu Teala da buyurmuştu,
Ben gizli bir hazine idim.
Demek ki güzelliklerin gizli kalması lazım.
Bilinmek istedim demiş yüce Mevla,
Bildirmiş kendini sevdiği kullarına.
Mahrem olanlara ise göstermemiş kendini,
Rabbini bilememiş pek çok insan var şu alemde,
Bakmasını bilselerdi mahreme,
Belki de bileceklerdi en önce...

Gözlerini harama çevirmekten kaçın kardeşim,
Mahreme bakmasını öğren, mahremce, edeple,
Irzını koru, süsünü gizle, haramdan sakın, gizli bir hazinece.
Bak emir de geldi başörtüsünü kapatın,
Kapatan kapatmış da tek örtü saçlarda mı olacak?
Ya göz kapakların ne olacak.
Onlar örtü değil mi, niye açık hala göz kapakların?
Yum gözlerini kapa başındaki örtüyü haramdan sakın.
Senin mahremin yüce Mevladır, sadece O'na bakabilirsin.
Bak Allahu Teala kıskançtır, seni de kıskanır...
Bakma yiğidim başkasına, şimdi örtünme zamanıdır.




Ali Parlak
[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

[Medineweb]

hoş geldiniz sayın üyemiz başka kendinize ait şiirleriniz varsa onlarıda okumak isteriz

[enderhafızım]

Emeğinize Sağlık efem...

[YaŞuHa]

elinize saglık sayın misafir.çok güsel olmuş

[Ali Parlak]

Bir gün oturmuşlar Bektaşi ile Mevlevi
Sohbet ediyorlar aşktan edebi edebi
Elbette ki tevhiddir aşıkların eğlencesi...

Bir yolcu gelir oturur yanlarına usulca
Merakla inceler iki aşığı sessizce
Sorar, ''aranızdaki fark nedir'' diye iki dosta

Sen Mevlevisin, elbisen bol ve uzun
Sen Bektaşisin, elbisen dar ve kısa
Acep bunların hikmeti ne ola...

Mevlevi edeb ile başını eğerken önüne
''Biz,'' der, ''yanımıza gelenin kusurlarını örteriz
Ondandır elbisemizin bol ve uzun olması...''

Bektaşi gülerek, bakar dar ve kısa elbisesine
''Bizim,'' der, ''kusurları örtmek gibi bir hünerimiz yoktur,
Sadece yanımıza gelenin kusurlarını görmeyiz, o kadar...''

İşte böyledir kardeşim dünya hayatındaki imtihanımız
Ya yanına gelenin kusurlarını örteceksin
Ya da kimsenin kusurlarıyla uğraşmayıp görmeyeceksin...

Ali Parlak

[Ali Parlak]

BENİ ÖRTÜN BENİ ÖRTÜN

Öncesi yoktu hiç bir şeyin zamandan
Bilinmek, sevilmek istedi yüce Yaratan
Batın isminin yüzünü aralayınca ademe
Zahir ismi tecelli etti Settar'dan o an.

Cibril geldi kucakladı güzel Resulü,
İlk emiri kalpten kalbe ''oku''du.
Titreyerek evine geldiğinde ilk sözü
Beni örtün, beni örtün olmuştu...

Resulüm, Mümin erkeklere söyle:
Gözlerini bakılması yasak olana çevirmesinler.
Mahrem yerlerini korusunlar.
Bu, onların arınmasını daha iyi sağlar. (Nur 30)


Arınmadan ahirette cenneti ummak olur mu?
Mahrem yerini korumadan arınmak olur mu?
Gözlerini çeviremiyorsan eğer yasak olandan,
Yummayı da mı öğretmediler bu böyle olur mu?


Cebrail, Habibullah'ın arkasından gelir onun evine,
Allahın ikinci emrinden önce seslenir iltifat ile.
Ey örtünüp bürünen, ey örtünüp bürünen
Kalk ve uyar, ey örtünüp bürünen...


Miraca çıkmıştı güzel Resul, yüce bir davetle,
Bir yerden sonra Cebrail, atamadı bir adım bile.
Yanmayı göze almıştı, yanarsam ben yanayım diye,
Yandı, eridi, yok oldu, Aşk oldu, geçti ötelere.


Resulün ayaklarına serilmişti tüm isimler ve sırlar,
Gözlerini açıp ta dönüp bakmadı utancından hiç birine.
Övüldü, sevildi, sevdirildi, örnek gösterildi...
Mahreme kapanan, örtünen bu gözler hürmetine,
Müjdeler ve hediyelerle döndü ümmetine...



Ali Parlak
[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

[su damlası]

Bilinmek istedim demiş yüce Mevla,
Bildirmiş kendini sevdiği kullarına.
Mahrem olanlara ise göstermemiş kendini,
Rabbini bilememiş pek çok insan var şu alemde,
Bakmasını bilselerdi mahreme,
Belki de bileceklerdi en önce...