Muhammed'ilerin Mezheplere Bakışı/Muhsin Arslan

[Muhsin Arslan]

Muhammed'ilerin Mezheplere Bakışı/Muhsin Arslan

Makalemizi okurken, Kur’an-ı Kerim’in genel mesajı olan;

“Allah, kendi yolunda bir kurşun duvar gibi, tek saf hâlinde savaşanları sever.”

ayetinin altını çizerek okuyalım.

Allah’a itaat; birlikten, cemaatten, cumadan, yekvücut olmaktan ayrı düşünülemez. Müslümanların kardeşleşmesi en az namaz kadar farz kılınmıştır. Kardeşliklerin hukukuna ve hakkına riayet etmek de farzdır.

Kendisi için istediğini kardeşi için de istemek, kardeşliğin ötesidir; İslam kardeşliğidir.

İslam kardeşliği lafta kalmamalı, gereği yapılmalıdır.

Gel gelelim Müslümanların günümüzdeki manzarasına ve kardeşliğin pratiğine...

Sanki sadece Kur’an’a muhalefet olsun diye yüz bin parçaya bölünmüşlerdir.

Mezhepler, meşrepler, cemaatler, hizipler, fırkalar mantar gibi türemiş; İslam birliği ve kardeşlik birliği paramparça edilmiştir.

Marifetleri bununla da kalmamış; kendi aralarında kavgaya tutuşmuş, tekfiri peynir ekmek gibi tüketmişlerdir. Birbirlerini öldürmeye kadar varmış, bunu da Allah rızasını(!) kazanmak için yaptıklarını sanmışlardır.

Öyle bir manzara ortaya çıkmıştır ki, bir şeyh efendi, müritlerine:

“Bir köye gittiğinizde kendi tarikatınızda kimse yoksa, başka tarikattan olan Müslümanın evine değil, Hristiyanın evine misafir olun.”

talimatını holiganca vermekten çekinmemiştir.

Bir Hanefi’nin, Şafiî’nin veya başka bir mezhebin arkasında namaz kılmaktan kaçınanlar olmuştur.

Mezhep mensupları, hakk olan görüşleri araştırmak ve öğrenmek yerine, mezhep imamlarına karşı taassubu seçmişlerdir.

Çoğu mezhep mensubu, kendi imamının adını bile bilmeyecek kadar romantik bir ilme sahiptir.

Sakın ola ki, bu görüşlerimle beni mezhepsiz veya mezhep düşmanı zannetmesin kimse.

Amel olarak Şafiî mezhebine mensubum. Diğer üç mezhebimizi de hak olarak kabul ediyor ve eşit görüyorum. Holiganca, koyu mezhepçilik fanatikliği yapmam.

Ancak bazı mezheplerde —Şafiî mezhebi de olabilir— zayıf görüşlerin olduğunu düşünüyorum; bir başka mezhepte delil sağlamlığını tercih ederim.

Namazda Şafiî, oruçta Hanefi, hacda Maliki, zekâtta Hanbeli görüşünü benimseyebilirim.

Mezhepsizliğe de karşıyım.

Mezheplerin varlığı, ibadetlerin belli bir düzene ve disipline göre yapılması için şarttır. Kendi mezhebimde tıkandığım noktada durmak yerine, diğer üç mezhebe uymaktan çekinmem.

“Asr-ı saadet’te mezhep var mıydı?” sorusuyla sık sık karşılaşılır.

Mezhep yoktu; ama her bir âlim sahabi, kendi başına bir mezhep idi, diyebiliriz.

Ne asrımız Asr-ı Saadet’tir ne de biz sahabiler kadar âlim ve muttakiyiz.

Müslümanlara düşen mezhepçilik değil, beğendiği mezhepleri taklit etmektir.

Müslümanlara düşen şeyhçilik, tarikatçılık, holiganlık değil; tüm Müslümanları kardeş bilip Allah için sevmek, ama kendi tarikatına da uymaktır.

Müslümanlara düşen, âlimleri, mürşitleri, tarikatları ve mezhepleri savaştırmak değil; âlimlerin hak ve hukukuna riayet etmek, Kur’an’a ters olmayan tüm doğrularını kabullenmektir.

Müslümanlara düşen; ırkları, renkleri, nesep ve meşrepleri savaştırmak, yarıştırmak, birbirlerini boğazlatmak değil; bunları Allah’ın ayetlerinden bilip üst kimlik olarak kardeşlikte birleşmektir.

Müslümanlara düşen, kendi mezhep âlimini ve şeyhini sorgulamaktan çekinmemek; doğruları bulmak için beşikten mezara kadar okumak ve öğrenmektir.

İmam Şafiî’nin, İmam Malik’in dokuz yıllık talebesi olduğunu unutmayalım.

Müslümanlara düşen; Kadirî’si, Nakşî’si, Nurcu’su, Süleymancı’sı, Fethullahçısı ve bilmem necisi ile kardeşleşmek, doğrularda buluşmak, yanlışları iade etmektir.

Müslümanlara düşen, öz kardeşi bile olsa Müslüman değilse, Müslüman olanı tercih etmektir.
(Ebû Leheb’in reddi, Bilâl-i Habeşî’nin kucaklanması gibi.)

Saygılar…


[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
31.12.2009
Muhsin Arslan

[medinelii]

tüm konuları özetleyen, ayrımların yok edilişi olmuş bu makale.

[KARAKÖSE]

Zaman iyi bir öğretmendir denilir, zaman insanın doğruyu bulmasına yardımcı olurmuş, ancak dinler konusunda bu kural geçerli değil sanırım. dinler zamanla özlerinden uzaklaşırlar. toparlamak da oldukça zahmetli olur.

bu sebeple Düşünmek, iman etmekten daha önceliklidir diyebilirim. düşünemeyen şahsın iman edişi zararlı bile olabilir.

[Emekdar Üye]

ümmeti fırkalara hiziplere bölenler kaça böldüklerini bile unuttular
problemler ise mezhebi dinleştirip taasupça değerlendirenler yüzünden çıkmaktadır.
mezhep bir anayasa ise bu anayasanın hukuk maddelerini ise büyük imamların görüşleri oluşturmaktadır.
bunu idrak eden zümreye dahil olmak ümidi ile.
kaleminize sağlık hocam.

[dua dilencisi]

Müslümanlara düşen mezhepçilik değil beğendiği mezhepleri taklit etmektir.
Müslümanlara düşen,Şeyhçilik,tarikatçılık,holigancılık değil,tüm müslümanları kardeş bilip Allah için sever ama,kendi tarikatına da uyar..
Müslümanlara düşen,Alimleri,mürşitleri,tarikatleri,mezhepleri savaştırmak değil,Alimlerin hak ve hukukuna riayet etmek,kurana ters olmayan tüm doğrularını kabullenmektir..
Müslümanlara düşen,ırkları,renkleri,nesepleri,meşrepleri savaştırmak,yarıştırmak,birbirlerini boğazlatmak değil,bunları Allahın ayetlerinden bilip,üst kimlik kardeşlikte birleşmeleridir..
Müslümanlara düşen,kendi mezhep alimini,şeyhini sorgulamaktan çekinmemek,doğruları bulmak için beşikten mezara okumak öğrenmektir.(imam şafii, imam malikin 9 yıllık talebesi olduğunu unutmayalım).
Müslümanlara düşen,Kadiri,nakşisi,nurcusu,sülaymancısı,fethulah çısı ve bilmem necisi ile kardeşleşmek,doğrularda buluşmak,yalnışları iade etmektir.
Müslümanlara düşen,öz kardeşi bile olsa müslüman değilse,müslüman olanı tercih etmelidir(ebu lehebin reddi,bilalı habeşinin kucaklanması gibi).

Allah c.c. razı ve hoşnut olsun değerli hocam müslümana düşen müslümanca yaşamak mezhepleri,dinleri,ırkları ,tarikatları,cemaatleri konuşmaktan tartışmaktan çok zaman okuduğum kitaplardan ve yazarlarından dahi şüphe duyuyorum tat alamıyorum çok güzel sohbet anlatıyor dinden,ırktan en önemlisi Peygamber efendimiz s.a.v. bahsediyor yaşamından hal ve tavırlarından konu nasıl oluyorsa cemaatlere tarikatlara gelince renk şekil değiştiriyor kesip biçmekten yapılması ve öğrenilmesi gereken en değerli bilgilerden hakkıyla yararlanamıyoruz .Allah c.c. insan eylesin bizleri sevdirsin müslümanı müslümana razı olduğu çerçevede yaşatsın insAllah elleriniz cennet gülleri dersin hocam....[/b]

[kebuter]

muhammedi'ler kimler oluyor bu arada? muslumanlar icin mi kullandiniz bunu?

[Medine-web]

elbette...

[kebuter]

tesekkur ederim cevap icin fakat muslumanlar icin muhammedi tanimi kullanilamaz. iyi niyetle ve bu tanimin nasil ilk defa kullanildigini bilmiyor olmanizdan, muslumanlar anlaminda kullanmis oldugunuzu dusunuyorum, ancak kullanilmamasi gerektigini de biliniz, bunu aciklayayim.

kuranin da konuyu ele aldigi gibi, oteden beri sirk-kufur zihniyeti, islamin vahiy olabilecegine sirtini dondugunden, kuranin hz muhammed tarafindan kavl edildigini savunagelmistir, ayette de bunu eger sen yazmis olsaydin onlara acik vermis olurdun seklinde ifade ediyor. bu, bir asagilama girisimidir. efendimizin ummi olmasinin hikmetlerinden biri de budur zaten. okuma yazmasi olmayan, ancak anadan dogmus gibi olan bozulmamis fitratini da hicbir zaman yitirmemis bir rasulun ummetiyiz.

muhammedi isminin ilk kullanimi, ingilizlerce ortaya atilmistir, islami muhammed hanedani olarak goren bir zihniyetin urunudur. tarih klasiklerine girmis olan the muhammedan dynasty gibi eserler de vardir, sozde islam tarihini ele aliyorlar.

peki neden boyle bir isimlendirme yapilmis? bununla olusturulmaya calisilan bir imaj vardir, o da islamin allah tarafindan vahiy ile insanliga yollanmis bir din degil, kurucusu olan bir ideoloji yani bir beser urunu seklinde algilanmasina yonelik bir imaj calismasi bu.

dikkat edersdeniz, ilahi vahiy ile insanliga indirilmis olup, sonradan insanlarca tahrif edilen ve islam olmaktan cikmis olan dinler olsun, toplumlari buyuk kitleler seklinde pesinden suruklemis ideolojiler olsun, hepsi de kurucularinin isimleri ile anilirlar. marksizm, darvinizm, kemalizm, isevi (hiristiyanlik), musevi (yahudilik), budizm, leninizm .... gibi. iste burdan yola cikilarak, islam dunyasinin buyuk cogunlugunu somurgesine alan batinin (ki ingilizler basi cekmekteydiler), somurgelestirdikleri toplumlarda dini referans alarak ekndilerine karsi direnc olusmasini onlemek icin, dini tahrif etme girisimlerinden birisi de bu sekilde tezahur etmisti ve sahih-hak din olan islami bir kisiye, bir hanedanliga indirgeme faaliyetinin eseri olarak muhammedilik adi da metinlerde yerini boylece almisti.
vesselam

[Medine-web]

değerli kardeşim,
düşünce ve tesbitinizi yabana atmamak lazım elbette..haklı gerekçelerinizede hak veriyorum..
lakin,
halkların kardeşliği sloğanıyla sosyalistleri,kadın haklarıyla feministleri,insan haklarıyla batıcılığı çağrıştırıyoruz mantığı bana göre yalnıştır..tüm bu sloğanların ana merkezi kurandan alınıp kullanılması,kendilerinin düşüncesi olarak algılamak da yalnıştır..sosyalizm feminizm yok ikende bunlar kuranda var idi..kadına uzanan eli havada kıran kuran değil mi? biz kadın haklrını,insan haklarını veya kardeşlikleri kurana göre söyleriz..başkasının sloğanı olması bizi ilgilendirmiyor..
Muhammed'i ahlak ,Muhammed'i şefkat,Muhammed'i yaşam gibi kavramlar kuranda tavsiye-emir edilmektedir..ingilizlerin düşüncesi bizim için merdut olduğunu söylemeye gerek yok zaten..
"ameller niyetlere göredir" hadisi şerif.
saygılar...

[kebuter]

muhammedi ahlak dedigimiz sey de kuran ahlakidir, olay neticede vahye, yani dinin bizzat kendisine dayaniyor. muhammedilik, islam ve musluman anlaminda kullanilmaz. elbette ki dediginde haklisin, feminizm, humanizim gibi degerlerin bati tarafindan anlasilmasindan cok once vahiy bize bu degerleri vermisti zaten.

ben bu terimin, hangi amacla turetilip kullanildigini soyledim sadece, elbette bu kavrami ingilterede yada hindistanda kullanmakla turkiyede kullanmak arasinda fark vardir, bu itikada degil fikya muteallik bir konudur, kullanmak ya da kullanmamak insani dinden etmez elbette ancak kullanildigi yere gore birilerinin tezini guclendirir sadece. benim amacim, bu terim neden kullanilmis bilinsin, bunu aciklamis olayim sadece.