"Benim Malım" mı? "Ben Malım" Mı? /Muhsin Arslan

[Muhsin Arslan]

"Benim Malım" mı? "Ben Malım" Mı? /Muhsin Arslan

İslam insana “eşref-i mahlûkat” makamını gösterir.

Fakat insan, bu makamı sadece insan olarak doğduğu için koruyamaz.

Dinini sırtladığında eşref, dinine bindiğinde esfel olur.

Malını kullandığında insan malına hükmeder; malına kulluk ettiğinde ise mal insanı esir alır.

Dinine uyduğunda dindar olursun.

Dinini kendine uydurduğunda ise din, senin heva ve hevesinin aracı hâline gelir.

Malını kullandığında Ebu Bekir gibi olabilirsin;

malın seni kullandığında ise insanlığını kaybedebilirsin.

İslam'ın yetiştirmek istediği insan;

onurunu, şerefini, haysiyetini, kişiliğini, konuşmasını, yazmasını, yaşantısını, sosyal ilişkilerini, malını, fakrını, makamını ve acziyetini Kur'an terazisinden geçiren insandır.

NUMUNEYE BAK

Bize numune olarak gösterilen Resûlullah'ın (sav) ahlakını, muamelesini, takvasını ve emin oluşunu hayatında hatırlatmayan her Müslümanın kendisini yeniden sorgulamaya ihtiyacı vardır.

Çünkü İslam sadece inanmak değil;

inanılanı yaşamaktır.

Bunun ilk ve vazgeçilmez anahtarı:

Oku.

Sonra:

Tövbe et.

Bilmediğini öğren.

Yanlışını fark ettiğinde dön.

Düştüğünde kalk.

Günahı savunmak yerine ondan vazgeç.

Kendini temize çıkarmak yerine kendini düzelt.

Numune-i imtisal terazisinden geçmeyen;

alim ilmiyle amel etmiyorsa belamlaşabilir,
zengin malının esiri olabilir,
yazar yazdıklarıyla ukalalaşabilir,
abid ibadetiyle kibirlenebilir,
amir makamıyla zalimleşebilir,
anne-baba sorumluluğunu unutabilir,
erkek Kabil'in yoluna,
kadın da insanlığını değersizleştiren bir anlayışa sürüklenebilir.

Unvanlar insanı kurtarmaz.

İnsanı yaşantısı kurtarır.

KENDİNİ BİL

“Men arefe nefsehu fekad arefe rabbehu” sözü, yani “Kendini bilen Rabbini bilir”, asırlar boyunca insanın kendisini tanımasının önemini anlatan meşhur bir söz olarak kullanılmıştır.

Kendini kaybeden neyi kazanabilir?

Kendisini tanımayan;

zaafını bilmez,

sınırını bilmez,

acziyetini bilmez,

sorumluluğunu bilmez.

Kendini bilmeyen insan, Rabbini tanıma iddiasını da hayatına taşıyamaz.

EY MÜSLÜMAN!

Allah'ın “gör” dediği yerden gör.

Allah'ın “düşün” dediği yerde düşün.

Allah'ın “yürü” dediği yolda yürü.

Allah'ın “dur” dediği yerde dur.

Günde defalarca:

“İhdinas-sırâtal-müstakîm.”

“Bizi dosdoğru yola ilet.”

diyorsun.

Peki gerçekten o yolu mu arıyorsun?

Eğer dilin dosdoğru yolu isterken hayatın başka yollarda dolaşıyorsa, burada durup kendine bakmanın zamanı gelmiştir.

Ya yolunla sözün farklıdır,
ya yolculuğunda bir problem vardır.

Hatta bazen insan yolcu olmak yerine yolun üzerine oturur; kendisi ilerlemediği gibi gelip geçene de çelme takar.

İşte asıl tehlike budur.

ÖNCE KENDİNİ BİL

Şerefine düşkün olmalısın ki davana düşkün olabilesin.

Şahsiyet sahibi olmalısın ki şahsiyetli bir hayat yaşayabilesin.

Dinini yaşamalısın ki onu temsil edebilesin.

Emin olmalısın ki imanının gereğini taşıyabilesin.

Kendin için istediğini kardeşin için de gönülden isteyebilmelisin.

Çünkü Müslümanlık sadece dildeki bir isim değil, hayatta görünen bir şahsiyettir.

Allah'ı unutan insan, kendi sonunu da unutmamalıdır.

Şah damarından daha yakın olan Rabbini unutan insan, bir gün ölümün kendisine ne kadar yakın olduğunu acı biçimde hatırlayacaktır.

VAHYİ KONUŞTUR

Müslümanı eğiten vahiy, onu eşref makamına yükseltir.

Kılavuzu vahiy olmayan insanın yolu şaşabilir.

Çünkü insan kendi aklına, nefsine, çıkarına ve alışkanlıklarına bıraktığında pusulasını kolayca kaybeder.

Vahyi susturmaya çalışma.

Vahyi susturamazsın.

Ama onu kendi hayatında susturabilirsin.

Ve insanın asıl kaybı da budur.

Kur'an'ı başkasına anlatırken kendisine uygulamamak...

Kitlelere nasihat ederken kendi evini ihmal etmek...

Ahlaktan söz ederken ahlaksız davranmak...

Adaleti savunurken kendi çıkarında adaleti unutmak...

Bunlar kolaydır.

Çünkü konuşmanın bedeli yoktur.

Asıl mesele yaşamaktır.

Bir gün konuştuğumuz her sözün hesabını vereceğimizi unutuyor muyuz?

SOFRA İLE WC ARASINDA MI?

Hayatımız;

üretmek,

tüketmek

ve boşaltmak arasında bitip gidiyor.

Moda deyimiyle dünyaya “sofra ile WC arasında mekik dokumaya” mı geldik?

Kur'an bize:

“Ey örtüsüne bürünen! Kalk ve uyar.”
(Müddessir, 1-2)

diyor.

Bu ayet ninni değil.

Kalk.

Ama önce kendini uyar.

Kendini düzeltmeden başkasını düzeltmeye kalkma.

Kendine bakmadan dünyayı kurtarmaya soyunma.

KALK VE SİLKİN

Kalk ve silkin.

Rabbinin karşısında esas duruş zamanı.

O duruşun adı:

Namaz.

Fakat namaz sadece bedensel hareketlerden ibaret değildir.

Kur'an'ın ifadesiyle namaz insanı hayâsızlıktan ve kötülükten alıkoymalıdır.
(Ankebût, 45)

Öyleyse namazını kendine sor:

Beni değiştiriyor mu?

Dilim değişiyor mu?

Ahlakım değişiyor mu?

Kazancım değişiyor mu?

İnsanlara davranışım değişiyor mu?

Haram karşısındaki tavrım değişiyor mu?

Eğer namaz kılıyor fakat namazın hayatına taşıması gereken ahlakı taşımıyorsan, namazını küçümsemek değil; namazın sende neden karşılık bulmadığını sorgulamak gerekir.

Çünkü mesele sadece namaz kılmak değil;

namazın seni kılmasıdır.

SON SÖZ

Ey Müslüman!

Kendini kandırma.

Kur'an'ı başkalarına anlatmadan önce kendine anlat.

Namazı başkasına tavsiye etmeden önce kendi hayatında yaşa.

Ahlakı başkasından beklemeden önce kendin ahlaklı ol.

Dinini sırtlan.

Malını sırtlan.

Sorumluluğunu sırtlan.

Aileni sırtlan.

Emanetlerini sırtlan.

Ama hiçbirinin seni sırtlamasına izin verme.

Çünkü insanı yükselten;

malının çokluğu değil,

makamının yüksekliği değil,

ünvanının büyüklüğü değil,

kalabalığının fazlalığı değil;

Allah karşısındaki kulluğu, insanlara karşı ahlakı ve hayatındaki doğruluğudur.

Öyleyse...

Kalk.

Silkin.

Oku.

Tövbe et.

Yaşa.

Düzelt.

Ve Rabbine dön.

Azrail gelmeden...

Bismillah.

Muhsin Arslan
[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
1 haziran 2012

[FECR]

Muhsin Arslan Üyemizden Alıntı

Günde kırk kez "ihdina sıratel mustakim" seni dostdoğru yola getirmiyorsa;
ya yolun yol değildir,
yada sen yolcu değilsindir.
yada yola yatan bir "sefilsindir".
değilse yolda oturup gelip geçenlere çelme atmak,eşkiyalık yapmak,yolculara eziyet etmek ekmek kapın olmuştur,yani sen bir "mal" olmuşsundur.

[f_kryln]

manzaramız ancak bu kadar güzel anlatılır kaleme alınırdı.Allah Razı olsun Muhsin Abi'm uzgn

[dua dilencisi]

Kendisini bilen Rabbini bilir.Ama önce kendisini bilmesi gerekiyor.

şerefine düşkün olmalı ki davasına düşkün olabilsin.
Şahsiyetli olmalı ki,şahsiyetli bir kişilik sergileyebilsin.
Dinini yaşamalı ki,Yaşatabilsin.
Emin olmalı ki,Mü'min olabilsin.
Kendisine istediğini,istemediğini başkasına aynen gönülden isteyebilsin ki,Allahın isimlendirdiği "müslümanlardan" olabilsin.
Şah damarından daha yakın olan "Allahı" unutan,bir gün şah damarını "azraile" kaptırmayıda unutmuş demektir..


Müslüman kişinin ziynetleri çok , vakarlı ve aklı başında yaşamalı..Rabbim cümlemize şuur versin ..Bir insana hastasın desen kabul etmez tedavi ipuçlarını ve bu yazıyı değerlendireceğim inşallah ..Hocam Allah c.c. düşünme merkezlerine kuvvet versin..

[KürtOğlu]

malımızın malı olduk çıktık.
imanımızın nutukçusu olduk ama hadimi olmadık çıktık.
dostlarına dalaşanlar,düşmanlarıyla savaşamazlar.

[MERVE DEMİR]

mal çok ne yapalım
Kaleminize sağlık hocam. bizim hastaneye gelinde bi cheuk up yaptıralım..

[Kürt_Mücahide]

Muhsin Arslan Üyemizden Alıntı

Numune-i İmtisal terazisini atlatamayan her alim "belam",
her zengin "mal",
her yazar "ukala",
her abid "sofiyi ker",
her anne baba "çiftleşen hayvan",
her amir "zalim",
her erkek "kabil",
her kadın "çerez" olmaya adaydır.

Men Arefe nefsehu kad arefe Rabbehu - Kendini bilen Rabbini bilir! Kendini kaybeden neyı kazanabilir ki?

Ey müslüman!
Allahın gör dediği yerden gör.Bak dediği yerden Gör.


Muhsin Arslan
[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
1 haziran 2012

[meryem gamze]

yazınızı yeni okudum eyvallah kendini bilen rabbini bilir ya kendini bilen kalbini bilir allah mekandan münezzehtir amenna ama dünyada Allah'ın evi kabeyse kalp kırmak Kabeyi yıkmaksa biz aciz kulların kalbinin ev sahibide ALLAH tır HANİ su dünyada gerçek sandığımız evlerimize misafir gelecek oldumu günler öncesinden temizliğimizi yapıyor birbirinden güzel ikramlar hazırlıyoruz peki su kalplerimizin sahibi olan yüce rabbimiz için temizliğimizi yapıyormuyuz kalbi hasetten fesattan kibirden kinden nefretten GÜNAH İŞLEME İSTEĞİNDEN HAİNLİKTEN TEMİZLEDİK Mİ peki içinde bu kadar pislik olan bir eve rabbimizi nasıl buyur edebiliriz YA İKRAMLARIMIZ? O' na bu kıldığım beş vakit namaz... bunlar da nafilelerim... sunlarda sadakalarım.... bugün yaptığım iyililikler..örttüğüm kusurlar...sevindirdiğim insallar...........diyerek sunabilecek nelerimiz var? ALLAH'IN bizim şükrümüze ihtiyacı mı var? HAŞA AMA BİZİM ONUN RIZASINA MEMNUNİYETİNE İHTİYACIMIZ VAR BU YÜZDEN KALPLERİMİZİ BÜTÜN KİRLERDEN ARINDIRMALI BU KALBİN SAHİBİNE HAKKIYLA GEL EY SEVGİLİM BU KALPLE SENİN HUZURUNA GELDİM BİRDAHA HİÇ AYRILMAMAK ÜZERE SENİNİM DİYEREK BUYUR EDEBİLELİM SAHİBİMİZE EMANET OLUN

[akanakan]

"VAHDET" Mİ İSTİYORUZ "?

Bir" Vahdet "bir'leşmek ;kendisi gibi başka bir'lerin beraberliğinden oluşan çokluk ile anlam kazanmaktadır.Tek değil,tek bölünme kabul etmeyendir.Bir ise bölünebilen,bölünmesiyle de çoğalabilen sayıdır.Bir'i böldükçe çoğalmaktadır.Tek ancak bölünmeyen ,çoğalmayan,çoğaltmanın imkanı dahilinde olmayanıdır.Birlik te bu çoklukların küsurat veya kesirlerin bir araya gelmesi ,toplanması ile oluşan toplamın sonucudur.
Yalnız başına bir ler toplumda değer ifade etmemektedirler: ferdi hareketler hiç bir zaman sarsıcı, kuşatıcı, etkileyici olmamıştır. Olamamıştır. Bir" yalnız kendi başına ağırlık ifade etmemektedir, milyonlarca bir, sosyolojide etkileyen olmaktan ziyade edilgen,güdül gen olmak durumundadır.
Birleşme önce ruhta ve gönülde olur, zihinde ve idrakte olur, ortak hareket edebilme şuurunda olur, ilim ve irfan ile olur, çalışma ve özveriyle olur. Küresel zulmü ortadan kaldıracak olan ancak birlik, vahdettir.

Kur'an da vahdet olmayınca; Diğerlerinin neredeyse hepsi, bu sisteme gönülden entegre olmuşlar, zalimlere yardakçı olmuşlardır. Yalnız ve ancak Kur'an Müslümanlarıdır ki küresel zulüm sistemini asla kabul etmeyip karşı durmaktadırlar.

Henüz yeterince istenilen anlamda seslerini tam olarak yükseltememektedirler belki ama, zulme karşı çıkıp engelleyebilecek ve hatta durdurabilecek olanlar yalnızca Müslümanlardır. Evet, birleşmek zordur, zahmetlidir, büyük bir çaba ve enerji harcatır; sabır ve özveri gerektirir; büyük düşünmeye ve büyük planlar yapmaya ihtiyaç duyar. Lakin başka çare yoktur.


Müslüman olmak bir iddia sahibi olmaktır. İddiasını ispat eden, etmek isteyen müddei, duruşu ile bu iddiasını ispat zorunluluğundadır. Tevhit her bir bireyin, söz ve fiilleri, iman ve ameli, eylemi davranışı ile ispat edilmelidir. Vahdet birlik birleşilecek şey üzerinde olmak zorunluluğunu beraberinde getirir. İman sadece söz ve kalp ile ispat edilemez, fiili olarak ispat edilmelidir, edilmek zorunluluğu getirmekte değil midir, Peygamberimiz, Kur'an ile bütünleşen ona inananlarında bu bütünde yerini alan insanlarla tek vücut olmakla,bu söylemi ispat etmiş değil midir.?
Vahyin inzali ile başlayan vahdet düşüncede birliktelikler oluşturmaya, siyasi duruşu netleştirmeye, tevhidi içselleştirmeye, düşünmenin kodlarını, akletmenin, fikretmenin yön ve yöntemini, kainat kitabını okumakla başlayan gönül birlikleri, düşünce birlikleri kalben ve aklen Allah ve elçisinden yana olmak durmak mecburiyetini gerekli kılmıştır.

Hep birlikte Allah'ın ipine (İslâm'a) sımsıkı yapışın; parçalanmayın. Allah'ın size olan nimetini hatırlayın: Hani siz birbirinize düşman kişiler idiniz de O, gönüllerinizi birleştirmişti ve O'nun nimeti sayesinde kardeş kimseler olmuştunuz. Yine siz bir ateş çukurunun tam kenarında iken oradan da sizi O kurtarmıştı. İşte Allah size ayetlerini böyle açıklar ki doğru yolu bulasınız. (Al-i İmran / 103)

“ Allah’ın ipine sımsıkı sarılın”, Kim bu ipe sarılır yani dine, Resulullah’a ve Kur’an’a uyarsa kesinlikle Allah’a ulaşacak ve kurtuluşa erecektir.


“ Hep birden Allah’ın ipine sımsıkı sarılın”, Herkes kendisine bir kapı açıp, değişik iplere sarılarak ilerlemeye çalışmasın," Hem bir ipe sarılın, hem de beraber sımsıkı sarılın." Yani Allah yolunda beraber ilerleyin, beraber düşünün birbirinizle yardımlaşarak hareket edin. Birbirinizin elinden tutarak hak yolda ilerleyin, işlerinizde istişare ederek aynı hedef doğrultusunda beraber yürüyün.



“ bölük bölük olmayın”, şiddetle tefrikaya düşmekten nehiy ediyor. Bizimle aynı dine inanan, aynı kitabı kabul eden, aynı kıbleye yönelen ve aynı peygamberin ümmeti olduğunu söyleyen ama birbiri ile anlaşamayan arada tefrika olan kimseler."bölük bölük olmayın"


Müslümanlar arasındaki vahdet ve kardeşliği yalnız Allah sağlayabilir: “Onların gönüllerini birleştirmiştir. Yeryüzünde ne varsa hepsini harcasaydın gene de onların gönüllerini birleştiremezdin. Fakat Allah aralarını uzlaştırdı..” Enfal / 63.

”.....O’nunla (Resulullah ) beraber bulunanlar kafirlere karşı şiddetlidirler, kendi aralarında merhametlidirler..” Feth / 24. Müslümanlar bu vahdeti sağladılar mı artık hiçbir güç onları yenemez , onların birlik ve beraberliğini bozamaz aralarına tefrika sokamaz.

“ Allah’a ve Resulüne itaat edin, birbirinizle çekişmeyin, sonra zayıflarsınız ve kuvvetiniz kalmaz ve sabredin, şüphe yok ki Allah sabredenlerle beraberdir.”Enfal / 47” Ey inananlar Allah’a ve Resulüne ve içinizden emredecek kudret ve liyakate sahip olanlara itaat edin. Allah’a ve ahiret gününe inanıyorsanız bir şeyde ihtilafa düştünüz mü o hususta Allah’ ve Resulüne müracaat edin; bu hareket, hem hayırlıdır hem de sonu pek güzeldir.” Nisa / 59

İtikatta Vahdet
Müslüman'ın hayatına değer veren, yaşamına önem kazandıran ve ferdi ve toplumsal hayatını yönlendiren onun itikat ve inancıdır. itikat insanın düşüncesinin özünü oluşturur. Allah-u Teala, Kur’an-ı Kerim’de vahdet için nazil etmiş olduğu ayetlerde İtikat ve imanda" bir "olmaya davet ediyor. Tek olan Allah’a iman etmeye, ilahi hükümleri getirip beyan eden Resulüllah’a (s.a.v) iman etmeye ve kıyamet gününe imana ... Allah’a kulluk etmeye, göndermiş olduğu dine tabi olmaya çağırıyor. Diğer taraftan Allah’tan başka bir şeye ilah diye tapmaktan, Ondan başkasına kulluk etmekten nehy ediyor. Hem vahdete davet ettiği ayetlerde hem de tefrikadan nehy ettiği ayetlerde “ Tevhide” davet ediyor. Ayetler Müslümanları inanç ve itikatta Tevhidi bir imana sahip olmaya davet ediyor.


Biz Müslümanlardan itikat ve inancının temellerini oluşturan ve bütün Müslümanların ortak oldukları Tevhit, Nübüvvet ve Ahiret ve dinin diğer değişmezlerine imanda vahdet, diğeri ise bu imanın temellerinin pratik de ameli göstergesi olan İbadî ve Allah’ın amelde Müslümanlardan beraberce yapmalarını istediği işlerde vahdet.

Fikirde Vahdet;
Müslümanların fikri, vahyin oluşturduğu fikirdir. O vahye müstenit olan bu fikrin üstünlüğüne inanır, çünkü buna Kur'an ve Peygamber ile ulaşmıştır. toplamı da vahiydir.
Siyasette vahdet;

Kur'an ın öngördüğü Peygamberimizin hayatında yaşayarak topluma önder, lider, yönetici, komutan, hakim, müftü olduğu geniş bir sahası var, bu sahada ondan yeterince istifade etmenin zaruretini düşünerek insanların bu konuda Peygamberin örnekliğine uygun fiiller ortaya koymalarının zaruri olduğu gerçeği ile Allah ve resulüne tabii olmalılar.


Kimlerle Vahdet;
Gerçekten vahdet istediğini söylem ve eylemleriyle göstermesi gerekir. Vahdet yapılmak istenen kişi ve fırkaların aynı hedefi paylaşması gerekir; Vahdete davet eden özverili ve fedakar olmalıdır. İslami vahdetin sağlanması için önce kendisinin fedakarlık yapması gerekir, kişisel çıkarlarından, şahsi görüş ve diretmelerinden vahdet ve kardeşlik için vazgeçebilmelidir. Vahdeti kendisi oluşturmuş ve herkesi kendi bünyesinde toplamış imajı verilmemelidir.

Vahdet için bedenlerin ve gönüllerin bir olması gerekiyor. Kur’an, Müslümanlardan vahdetin özünü ve hakikatini istiyor, yapmacık ve zahiri bir birliktelik değil. Bunu gerçekleştirmek için de gerçekten büyük çaba ve fedakarlık yapmak gerekir.
Hamdi Akan.
Ve dualarımızda rabbimizden istediğimiz şey o ki "Katından bize sahip gönder, zihinlerimizi,kalplerimizi birleştir ve katından bizlere mazlum ve mustazafların hakkını ve senin dinini hakkıyla temsil etmek nasip et ....


De ki: «Rabbim! Beni dahil edeceğin yere hoşnutluk ve esenlikle dahil et; çıkaracağın yerden de hoşnutluk ve esenlikle çıkar. Katından beni destekleyecek bir kuvvet ver.»(İsra 17/80) Hamdi Akan"

[Dimaze]

Yazan Yazarin yuregine saglik..bukadar nefse dem vuran makale hic okumamistm...okuyunca hi ne guzelmis diyenlerden degil ..urperen bedenlerden..titreyen yurektrn olmak dilegi ile..