Derin kuyu ahirette kafir ve ŞEFAAT

[MusabBinumeyr]

Derin kuyu ahirette kafir ve ŞEFAAT

Bir kimsenin bağışlanmasını istemek; bir kimseden, başka bir kimse için iyilik yapmasını ve zarardan vazgeçmesini rica etmek; yardım etmek; başkası hesabına yalvarmak, rica etmek; birinin önüne düşüp işinin görülmesi için dua ve niyazda bulunmak. Şefâat edene eş-şâfi', eş-şefi (başkası lehine taleb eden) denilir.
Şu ayette şefâat; aracı olmak, yardım etmek ve öncülük etmek anlamlarına gelir:
"Kim güzel bir şefâatla (hayır ve iyiliklere aracı, vasıta olmakla) şefâat ederse, bundan kendisine bir sevab (hisse) vardır. Kim de kötü bir şefâatle (kötülüğe delil olmak ve yardım etmekle veya kötülük çığırını açmakla) şefâatde bulunursa, ondan kendisine bir günah payı vardır. Allah her şeye kadirdir." (en-Nisâ: 4/85)
Şefâat-ı hasene, iman edip Allah'ın ve kullarının haklarına riayetle beraber, mü'minlerin iyiliği için uğraşmak, onları kötülüklerden ve zararlardan korumaya çalışmaktır. Şefaat-ı seyyie, mü'minlerin ve insanların zarara uğramaları ve kötülüklere düşmeleri için çalışmak ve kötülük çığırları açmaktır. Hangi hususta olursa olsun, bir insan, menfaat sağlayıp zarara uğramasını engelleme yolunda sırf Allah rızası için şefâatta bulunana dünyada ve ahirette bundan nasib ve ecir vardır. Kötülüğe ve zararlara sebeb olanın da bu şefâat-ı seyyienin vebal ve günahından nasibi vardır.
Ahiretteki şefâate gelince, dünyada işlenen bazı günahların âhirette cezalandırılmasından vazgeçilmesi için talebte bulunmak, aracı olmak ve bunun için dua etmektir. Şu halde şefâat, bir mü'minin günahlarının bağışlanması için Allah'a dua edip yalvarmaktır. Nitekim Hz. Peygamber (s.a.s.), "Her Peygamberin bir duası vardır. Ben ise, inşaallah duamı kıyamet gününde ümmetime şefâat etmek için saklamak istiyorum." buyurmuştur.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Ahirette, kendilerine şefâat izni verilen her şefi'in şefâatının sınırı, Allah katındaki yakınlığı ve derecesi nisbetinde nail olacağı izin ve imkânın şâmil olduğu günahkâr mü'minler ile mütenasibtir. Şefâat olunacak mü'minlerin de şefâat edilmeye lâyık olmaları şarttır.
Allah'ın, kullarından faziletli birisinin diğer bir mü'min için hayır isteğine icabet ederek bundan bir zararı gidermesi, yahut onun günahlarını affetmesi, insanlara sonsuz nimet ve lütuflarının bir kısmıdır. Mü'minin, mü'min kardeşinin günahlarının affı için duası Allah katında ona şefâatı türündendir. Allah katında hayırlı bir kulun bu duası ister dünyada iken sağ olan mü'min için olsun, ister ölmüş mü'min için olsun yahud âhirette meydana gelsin aynıdır. Dünyada iken Hz. Peygamber (s.a.s.)'in mü'minlere duası, onlara bir çeşit şefâatidir. O daha bu dünyada hayatta iken mü'minlere dua ederek şefâatta bulunmuştur. Nitekim Hz. Âişe (r.an)'nın naklettiğine göre, Rasûlüllah (s.a.s.) çok defa geceleri yatağından kalkar, mü'min ölülere Allah'tan mağfiret istemek için "Bakîu'l-Ğarkad" mezarlığına giderdi.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Yüce Allah'ın kendi yanında mukarreb ve derecesi yüksek bir kulunun diğeri hakkında şefâatını -birine kendi katında itibarı olduğunu göstererek ikram için, ötekine zayıf ve muhtaç olduğundan rahmet olarak- kabul etmesine aklen hiçbir engel yoktur. Allah'ın âhirette, peygamberlerine ve râzı olduğu bir takım zatlara şefâat etmeleri için müsaade etmesi, kendisinin bileceği adalet ve lütuf kanununa dahil olan hikmetindendir. Uhdesinde kul hakları bulunanlar hariç, günahkâr mü'minleri Allah Teâlâ'nın, Lütuf ve fazlıyla affetmesi caiz olunca, peygamberler, mukareb ve iyi kimselerden birinin şefâatına mazhariyetleri halinde bunların Allah'ın mağfiretine nail olmaları da mümkündür.
Ahirette şefâatın olacağı Kitab ve sünnetle sabittir:
Peygamber, velî, şehid ve bildikleri ile amel eden imanlı âlimler ve kâmil mü'minler gibi Allah'ın müsaade ettiği, rızasına mazhar olmuş, nezdinde bir değer ve yakınlığa erişmiş kimselere şefâat etme izni verilebilecektir.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Peygamberler ve diğer şefâatçıların şefâatları, Allah'ın râzı olacağı ve haklarında şefâat edilmeğe izin verdiği kimseler hakkında olacaktır.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Kâfirler için şefâat kapıları kapalıdır.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Peygamberler bile kâfirlere şefâat edemeyeceklerdir. Kâfirler layık oldukları cezâlarını çekeceklerdir. Hz. İbrahim'in -âhirette babası ile karşılaştığında- onun için hiçbir şefâatta bulunamaması, Allah'tan "Kâfirlere ben cenneti haram kıldım" cevabını alması da buna delâlet eder.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Yalnız Hz. Peygamber (s.a.s.) bir hadisinde, şefâatı sebebiyle amcası Ebû Talib'in ateş çukurunun topuğuna kadar gelen yerinde bulunacağını söylemiştir.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Bu da sadece Rasûlüllah'a tanınan bir şefâat hakkı olsa gerektir. Çünkü Ebû Talib, Rasûlüllah'a pek çok yardım ve iyiliklerde bulunmuştur.

Peygamberlerin Şefâatı:


Âhirette peygamberlerin hepsine mü'minlere şefâat etme hakkı tanınmıştır.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Her peygamber kendi ümmetine şefâat edecektir.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] İnsanlar muhakeme olunmak için mahşerde toplandıklarında, peygamberler, "Allah'ım selâmet ver, Allah'ım selâmet ver" diye duâ edeceklerdir.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Peygamberlerin ve Hz. Peygamberin şefâatı "Şübpesiz ki Allah, kendisine eş tanınmasının (şirk kosulmasının) günahını yargılamaz. Ondan başka dileyeceği kimsenin günahını mağfiret eder." (en-Nisâ: 4/116) âyetinin hükmünce, Allah'ın izniyle mü'minlere şamil olabilecektir. Nitekim Hz. Peygamber (s.a.s.) hadislerinde büyük günah işleyenler de dahil, mü'minlerin şefâatına nail olacaklarını söylemiştir.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Peygamberler içinde ilk defa şefâat edecek ve şefâatı kabul olunacak peygamber, Hz. Muhammed (s.a.s.)'dir.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Âhirette Hz. Muhammed (s.a.s.)'in bu ilk şefâatı, mahşer halkının muhakemeye başlanılması hakkındaki umûmî ve büyük şefâattır. Hz. Peygamber (s.a.s.)'in bir çok hadis kitaplarında zikredilen bu büyük şefâatının (eş-Şefâ'atü'l'uzmâ) ana hatları şöyledir: Allah, insanların hepsini düz ve geniş bir sahâda hüküm ve hesab için toplayacaktır. Orada insanların meşakkat ve gamı dayanılmayacak bir dereceye varacaktır. Bu sırada insanların bir kısmı, diğer bir kısmına, "Size erişen şu fâciayı görmüyor musunuz? Rabbinize size şefâat edecek birisine gidiniz" derler. Sırasıyla Âdem (a.s.), Nûh (a.s.), İbrahim (a.s.), Mûsâ (a.s.) ve İsâ (a.s.) peygamberlere gelirler. Bu peygamberlerden her biri onları diğerine gönderir. Nihayet Hz. İsâ, onları Hz. Muhammed (s.a.s.)'e gönderir. O vakit Hz. Peygamber (s.a.s.) Arş'ın altında secdeye kapanır. Allah ona secdesinde yapılacak hamdlerin en güzelini ilham eder. O Allah'a hamdettiği sırada "Başını kaldır, iste, verilir. Şefâat eyle şefâatın kabul olunur." cevabını alır. Muhakemeye başlanır. Bundan sonra Hz. Peygamber'in şefâatıyla imanlılardan bir miktar cehennemden çıkarılır. Rasûlüllah, bir kaç defa daha secdeye kapanarak Allah'a hamd ve dua eder. En nihayet onun şefâatıyla, Allah'ın izin ve takdiri dahilinde mü'minlerden büyük bir çoğunluk cehennemden çıkarılacaktır. İşte Hz. Peygamber (s.a.s.)'in haiz olduğu bu şefâat makamı "Makâm-ı Mahmûd"dur.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Hz. Peygamber'in şefâatıyla hesaba ve sorguya çekilmeden Cennet'e girecekler de olacaktır.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Cennet'te derecelerin artırılması için ilk şefâat edecek peygamber Hz. Muhammed (s.a.s.)'dir. Bundan dolayı Hz. Peygamber bir hadisinde, "Cennet'te insanların ilk önce şefâatte bulunanı benim." buyurmuştur.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]
Mu'tezile, Cennet'te derecelerin artırılması için yapılacak şefâattan başka şefâatları kabul etmez.[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Buhârî, Daavât: 1; Tevhid: 31; Müslim, Nşr. M. Fuâd Abdulbaki, İman: 86.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Müslim, Cenaiz: 35.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] el-Bakara: 2/255; Yûnus: 10/3; Meryem: 19/87; Tâhâ: 20/109; ez-Zuhruf: 43/86.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] el-Enbiyâ: 21/27-28; ed-Duhân: 44/41-42; Buharî, Cihad: 189; Müslim, İmare: 6.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] el-Bakara: 2/48, 123, 254; en-Nisâ: 4/116; el-A'râf: 7/53; el-Mü'min: 40/18; es-Secde: 32/4; ez-Zümer: 39/44; el-Müddessir: 74/48; el-İnfitâr: 82/19.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Buharî, Tefsir, Sûre 26; Bu konuyla ilgili olarak bkz. Buharî, Enbiya: 8; Tefsir, Sûre 6; Rikak: 45, 53; Müslim, Fadail: 9.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Buharî, Meğazi: 73; Müslim, İman: 90.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Buhârî, Rikak: 45; Tevhid: 33; Müslim, İman: 81; Ebû Dâvûd, Cihâd: 26; Ahmed b. Hanbel, Müsned: 3/94 vd. 325, 5/43; Tirmizî, 2/66.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Buhârî, Tefsir Sûre 18.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Buhârî, Rikak: 52; Müslim, İman: 81.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Buhârî, Rikak, 51; Ebû Dâvûd, es-Sünne, 20; Tirmizi, 2/66.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Müslim, Fadâil: 2.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] el-İsrâ': 17/79; Buhârî, Tevhid: 24; Müslim, İman: 84.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Buhârî, Tefsir, Sûre 18; Müslim, İman: 84.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Müslim, İman: 85.

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.] Muhiddin Bağçeci, Şamil İslam Ansiklopedisi: 6/17-18.

[Yitiksevda]

Konu hakkında yorum yapmamak adına sabrediyorum Allah'ın dinine bu kadarda iftira ve yamama olmamalı diyorum...İmanlı olan nasıl Cehenneme giriyor ve nasıl cehennemden çıkıyor?

[MusabBinumeyr]

Güzel abim bunu neye göre söyledin anlamış degilim..?