Kaside-i Muhammediye (Şiir: Akhenaton)

[Akhenaton41]

Kaside-i Muhammediye (Şiir: Akhenaton)

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

Akhenaton, Kahraman Maraş 1998.


Vuslat yok baharımda, aşkım sebebsiz benim.
Seni candan severim, rûhum edepsiz benim.



Yâr efkâr-ı çehreme neden dönüp de bakmaz?
Bu sebeble didârım bugün hep sessiz benim.



Gedâdır vur bin başım, GÜL uğruna ey felek!
Bülbül oldum gülistanda; aşkım ümitsiz benim.



Bibaht-i abdin senin yollarda izin öper..
Kul bahtından ne ister, artık bûsem lekesiz benim...



Bir pâye ver çehreme ne olur çiğneyip de,
Olur dünyada ve ahrette yüreğim dertsiz benim...



Ağlar durur dertli gönül, merhemim yok emim yok;
Ondandır bu dünyada derdim emsâlsiz benim...



Sana ben derdimi ölürüm de anlatamam;
Gönlüm âh-u figân etse rûhum lisânsız benim...



Senden gelen eziyyet, başım üzre yeri var;
Senle gönlüm gülizâr, sensiz neş'esiz benim...



Nasîbim yok gülmekten eteğinde olmasam;
Şu kalbim paramparça, tenim ateşsiz benim...



Bir defacık düşüme teşrîfindir hazînem..
Şeref ver gel de bir dem; hüznüm pek hadsiz benim...



Bir adım yol atamam.. Gül ravzâna varamam..
Dost yaralarım saramam; rûhum ilaçsız benim...



Gül dîdârın görmesem, ayrılsam mâh cemâlinden..
Ben bilemem ne olur, hâlim şeydâsız benim....



Yine hicrân dolu bu sensiz yaz akşamında,
Ümitlerim kırık-dökük; kalbim izânsız benim...



Tut elimden ne olur, yürümek haddim değil!
Sadece cismim değil, rûhum tâkatsiz benim...



Yaşasaydım çağında, olsaydım yâr pervanen..
Bin ölsem de kat'iyyen canım pervâsız benim...



Binbir kez başım vurulup sen yolunda ölsem..
Sevincim kanat kanat; neş'em ölçüsüz benim....



Eririm günden güne, geçerim dertten derde..
Şu yalan gönlümde yerin târifsiz benim...



Dizlerine kapılıp da ağlamaktır emelim..
Ey gözleri sürmelim, arzum izinsiz benim.



Bir hazândan farkı yok sensiz geçen ömrümün..
Senle her günüm gülizâr, mevsimim kışşız benim...



Ne olursun bir dem gül ümmetinden şu kölene!
Rûhumdaki dertlerim zaten insafsız benim...



Ey güzeller güzeli, ey O zât'ın Habîbi..
Şu gönlümün sahibi; ten-i kusursuz benim