Dilhun - Sözün İnce Yeri

[Hâdimul İslam]

Dilhun - Sözün İnce Yeri

İçimde bir asırlık bekleyiş var cümlesi içimde bir asırlık ağlayış var cümlesine dönüştü..

Dürttü içimdeki nârı, şimdi üstüm kan kırmızı.. Gömlek nar oldu gönül har...

Birgün gözlerimize süreriz gömleği, belki içimizdeki gözlerimiz açılır...

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

[Hâdimul İslam]

Bizim yediveren sandığımız güller, sekizinci tomurcuğun yolunu gözlerken verirmiş canını.

Gül olan kül olunca kul olur. Küllerinden bir anka çıkar belki...

Kül olmak sandığımız gibi yok olmak hiç olmak değil, hakikate gözünü açmak, yine yeniden dirilmek demek.

"Küle döndüysen, yeniden güle dönmeyi bekle. Ve geçmişte kaç kere küle dönüştüğünü değil, kaç kere yeniden küllerin arasından doğrulup yeni bir gül olduğunu hatırla” der Mevlana

Belki küllerimizden bir anka çıkar...

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

[Hâdimul İslam]

Gönül hûn oldu, şevkinden boyandım ya Rasûlallâh

Nasıl bilmem bu nîrâna dayandım ya Rasûlallâh

Ezel bezminde bir dinmez figândım ya Rasûlallâh

Cemâlinle ferah-nâk et ki, yandım ya Rasûlallâh




Yanan kalbe devâsın sen, bulunmaz bir şifâsın sen


Muazzam bir sehâsın sen, dilersen reh-nümâsın sen

Habîb-i Kibriyâsın sen, Muhammed Mustafâ’sın sen

Cemâlinle ferah-nâk et ki, yandım ya Rasûlallâh




Gül açmaz, çağlayan akmaz, İlâhî nûrun olmazsa


Söner âlem, nefes kalmaz, felek manzûrun olmazsa

Firâk ağlar, visâl ağlar, ezel mestûrun olmazsa

Cemâlinle ferah-nâk et ki, yandım ya Rasûlallâh




Erir cânlar o gül-bûy-ı revân-bahşın hevâsından


Güneş titrer, yanar dîdârının, bak, ihtirâsından

Perîşân bir niyaz inler hayatın müntehâsından

Cemâlinle ferah-nâk et ki, yandım ya Rasûlallâh




Susuz kalsam, yanan çöllerde cân versem, elem duymam


Yanardağlar yanar bağrımda, ummanlardan nem duymam

Alevler yağsa göklerden ve ben messeylesem duymam

Cemâlinle ferah-nâk et ki, yandım ya Rasûlallâh




Ne devletdir yumup aşkınla göz, râhında cân vermek


Nasîb olmaz mı Sultânım, haremgâhında cân vermek

Sönerken gözlerim âsân olur âhında cân vermek

Cemâlinle ferah-nâk et ki, yandım ya Rasûlallâh




Boynu büktüm, perîşânım, bu derdin sende tedbîri


Lebim kavruldu âteşden döner pâyinde tezkîri

Ne dem gönlüm murâd eylerse taltîf eyle Kıtmîri

Cemâlinle ferah-nâk et ki, yandım ya Rasûlallâh




Yaman Dede

[Hâdimul İslam]

Gürültüsü duyulmayan, izi görülmeyen âhh!lar duydunuz mu hiç?

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

Canı yananın âhı..bedduası...
Bir kenarda durur, vakti gelince de kalbe dokunur.


Ununa karışmam ama eleğini astığın duvar yıkılsın......."


“Ununa karışmam…”
Ne sana ait olana gözüm var,
ne de nasibine sözüm.

Lâkin herkesin bir duvarı vardır;
eleğini astığı, gölgesine güvendiği…

İşte o duvar yıkılsın.

Ne eksilsin unun,
ne bozulsun düzenin.
Yalnızca, kendine kurduğun duvarın sana ebedî bir sığınak olmadığını hatırlatsın hayat.

Bazı beddualar işte tam böyledir;

dili ince, manası derin.





[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]


[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]