Sual edip duruyorsun, sır saklama diyorsun…/Mustafa Cilasun

[Mustafa CİLASUN]

Sual edip duruyorsun, sır saklama diyorsun…/Mustafa Cilasun

Kim bilir
Beklide halime üzülüyorsun
Ne kadar sukut etsem,
Zavallı diye kederleniyorsun
Yüreğimi açmamı istiyorsun,
Hüznümü hafifletmeyi diliyor
Ve merak ediyorsun



Bir ömrün
Hangi ikliminden bahsedeyim
Eylül ve zemherinin
Halime nakşettiği izleri
Ayan mı edeyim
Kuruyan her yaprakta,
Kokladığım toprakta,
Kanadı kırılmış kuşlardan mı söz edeyim



Bahtın
Bir kitabı vardır
Ve hak olandır
İçinde gizlediği ne kadar
Masum sırlar saklanmaktadır
Sevdası olmayan bir gönül
Derdi gamı ne yapacaktır,
Aşktan azade olarak yaşayacaktır



Baharın
Gülü ve şakıyan bülbülü olsan
Umutlarının ve ufkunun
Sayfalarında kanatlanıp uçsan
Ve fakat acı ve cefadan,
Sabır ve çileden,
Firkat ve hasretten
Hiç ibret almadan barınsan



Ne olacak
Bin bir âlemin hüznü ve hicranı
Sahipsiz mi kalacak,
Mağdur ve mazlumlar
Hiç mi sorulmayacak
İnsan sadece nefsi ve emelleri
İçin mi hevasına boğulacak,
Rabbin rızasından uzak kalacak



Ey süzülen güzel
Kalbinle barışık ol,
Kimseye olma karakol
Ruhi ve zihni
Asayişin derbeder olmuş,
Muvazenen bozulmuş,
Gözyaşların sel olmuş
Bul başka bir çıkar yol



Mustafa CİLASUN

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]