Kimliğin Kilididir Kelimeler

[Aysima]

Kimliğin Kilididir Kelimeler

[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

Kimliğin Kilididir Kelimeler

Kelimeler Kalpten Akan Katrelerin Kabı…

Kalpte ne varsa o damlar ve tekrar ait olduğu yere döner damlalar…
Kimliğin kilididir kelimeler…
Kibar kalpten kelamın kibarı damlar, kem kalpten de kem kelime…

Boş değildir kelimeler, boş olanlar bile bir boşluğu ifade eder…
Hiçbir kelime de boşlukta kalmaz, bir kalbe konuk olur…
Keder kelimeleri kederliler kapar, kimsesizlerinkini kimsesizler tutar, sevinçliler sevinçlileri sevindirir…
Yaslıları yaslandırır yaslı kelimeler…

Hikmetin kabı, mananın kılıfıdır kelimeler…
Mana denizi kabardığında kelime dalgasıyla vurur yürek sahillere…
Sahile değişik şekiller verir bazen nazlı, bazen hırçın vuran dalgalar…
Engin denizlere yelken açmak da kelime teknelerine binmekle olur…
Denizle sahil arasında gelgitleri oynar kelimeler…

Kimse kaçamaz kader kelimelerden ve kader olan kelimelerinden…
Kem bir kelime kendinin yazdığı yazgıdır ve tekrar sahibine yansır…
Hased hasisliktir, sahibini yakar… Gıybet kendini dişlemektir…
Zan zulmü, zamansız yakalar kişiyi…

Kelime varsa bir kalem vardır…
Bir kelimedir kâinat…
Kâinatı “Kün” ile yazan kader kalemi, her bir kalbe de ayrı bir imza atmış, her ömre farklı bir yazgı yazmıştır…
Motif motif çizmiştir “an”ları, desen desen yapmıştır yolları…

Kün kaleminin ucundaki zerrelerle yazılmıştır kâinat…
Galaksilerin kavislerinden, kelebeklerin kanatlarına aynı mühür konmuştur; “Vav”…
Aynı kalem kalbin göz bebeğinden göğün göğsüne bir çizgi çekmiştir; “Elif”…
Ve insan her bir şeyde “Hu” yu okusun diye yaratılmıştır.

Kâinata ve kalbe yazılanlara iyi okumak güzelliklerle bezenmektir…
Kem kelimelerle kirletmez kalbini…
Hikmet konuşmak varken gıybet etmez, tefekkür ederken hasislik düşünmez, güzelliklere nazar ederken zanna zamanı kalmaz…

Hayatıyla bir “Elif” yazar, “Vav” vuslatıyla yürür, yüreği “Hu” okur

[Ağlama_Karanfil]

Kün kaleminin ucundaki zerrelerle yazılmıştır kâinat…
Galaksilerin kavislerinden, kelebeklerin kanatlarına aynı mühür konmuştur; “Vav”…
Aynı kalem kalbin göz bebeğinden göğün göğsüne bir çizgi çekmiştir; “Elif”…
Ve insan her bir şeyde “Hu” yu okusun diye yaratılmıştır.

Kâinata ve kalbe yazılanlara iyi okumak güzelliklerle bezenmektir…
Kem kelimelerle kirletmez kalbini…
Hikmet konuşmak varken gıybet etmez, tefekkür ederken hasislik düşünmez, güzelliklere nazar ederken zanna zamanı kalmaz…

Hayatıyla bir “Elif” yazar, “Vav” vuslatıyla yürür, yüreği “Hu” okur

çok güzel bir paylaşım aysimam

[su damlası]

Kün kaleminin ucundaki zerrelerle yazılmıştır kâinat…
Galaksilerin kavislerinden, kelebeklerin kanatlarına aynı mühür konmuştur; “Vav”…
Aynı kalem kalbin göz bebeğinden göğün göğsüne bir çizgi çekmiştir; “Elif”…
Ve insan her bir şeyde “Hu” yu okusun diye yaratılmıştır.

[Esma_Nur]

MUTLUSON SABIR YOKUŞUNUN SON ZİRVESİDİR Gerçeği Görüp Bildikten Sonra Her Faniye Sırt Çevirmek...Ebediyyen Ebedi Nağmeyi Terennüm Etme Azmi İçinde Olmak ve Yakin Gelip Çatıncaya Kadar Her İşkenceye Katlanmak… İşte Sabır Yokuşu.. En Sarp Sabır Yokuşu İçimizdedir. Nefsimizin Terennüm Ettiği Nağmelere Kulak Tıkamak...Ondan Gelen İsteklere Kıymet Vermemektir. Nefis Günde Bin Defa Önümüze Zehirli Ballardan Sofralar Sürerken...Cemiyet İçimize İsyan Tohumları Saçarken ve Şeytan Her Köşebaşında Yolumuzda Pusu Kurmuş Beklerken...Yol ve Yön Değiştirmemek ve Mutlu Sona Doğru Emin ve Kararlı Adımlarla Yürümektir. Gözün Görüşüne...Dilin Söyleyişine...Kulağın Duyuşuna Bir Ölçü Tayin Etmek...Daha Doğrusu Tayin Edilen Ölçü Çerçevesinde Bir Sınır Çizmektir. Binbir Çirkefin İçinde Sabredebilmek ve Kurtuluşa Doğru Azimle Didinmek En Büyük Yokuştur. Ve İman Aştığı Bu Yokuşlara Göre Kıymet Kazanır. En Büyük İnsan En Sarp Yokuşları Aşmıştır...Aşılmazları Aşmış ve Akılların Anlamaktan Aciz KaldığıMmakamlara Ulaşmışken... En Sarp Yokuşu Aşarak Yoluna Diken Serpenlerin...Kendisini Yurt ve Yuvasından Kovanların...Kadir Bilmezlerin Arasına Dönmüş ve Böylece Bize Yokuşların Nasıl Aşılması Gerektiğini Öğretmiştir. Her Sabır Yokuşu Çileli ve Izdıraplı Olduğu Kadar Zevkli ve Tatlıdır. Çünkü Mutlu Son Sabır Yokuşunun Zirvesindedir. Fedakârlık Bekleyen Her İş Bir Sabır Yokuşudur...Ve Ona El Uzatan Her Fedakar Da İç Alemindeki Binbir Yokuşu Tırmanan İnsandır. Her Muhasebe Bir Yokuştur. Her Sabır yokuşu Ümitle Aşılır...Ümitsiz İnsan Sabır Yokuşunu Aşmak İçin Gereken Enerjisini Kaybetmiş Bir İradesizdir. Sabır Yokuşunda En Sarp Geçit Sürçmemektir...Fakat Bir Kere Sürçüp Düştükten Sonra Yeniden Doğrulup Sabır Yokuşunu Tırmanmak...Hatta Yeni Bir Güç ve Enerji Kazanmış Olarak Tırmanmak da Mümkündür. Sabır Yokuşunu Tırmanmak İçin Bilal’i Tanımak Gerek...Bilal Sabır Yokuşunun Muzaffer Bir Kahramanı...Kızgın Çölün Bağrına Döktüğü Her Damla Ter ve Kan İse Zafer Narasıdır...Aslında Saadet Asrının Her Ferdi Bir Bilal Olmuş ve Yokuşlar Hep Böyle Aşılmıştır. Hicret Sarplardan Sarp Bir Yokuştur....Dünya Her Şeyiyle Tebessüm Ederken...Elveda Diyerek Sonsuzluk Kervanına...Ebed Yolculuğuna Katılmak ve İşaret edilen Beldeye Doğru Yol Almak… İşte Bir Başka Sabır Yokuşu.. Bedir Sarp Bir Yokuştur...Fakat Sabır Yokuşunu Aşmış Erlerin Cengidir...Uhud Sabır Yokuşunu Aşanlarla Aşamayanları Ayıran Bir İbret Tablosudur. Her Gönül Eri Nefsiyle Yaptığı Çetin Mücadeleler Neticesinde...Ebed Yolcusu Olmaya Karar Vermişse...Kendisi İçin Gayri Yolların Yokuş Olduğunu da Bilmelidir...Fakat Unutulmamalıdır ki Mutlu Son Sabır Yokuşunun Zirvesindedir. Akabe Böyle Bir Yokuştur. Gerçeği Bütün Çıplaklığıyla Gören İnsanların...Bunu Dünyanın Dört Bir Bucağına Ulaştırmak İçin Bir Araya Gelerek And İçmesi Sabır Yokuşunu Aşmaya Azmetmeleridir. Bugün Dostlar Şaşkın...Düşmanlar Çetindir...Dert Büyük...Yol Yokuştur...Ve Çeşitli Tahriklere Kapılmadan...Sağa Sola Yılımadan Hak İstikametinde Yol Almak En Sarp Yokuş Halini Almıştır… Herşeye Rağmen Bilmeliyiz ki En Sarp Yokuş İçimizdedir...Ve Mutlu Son Bu Yokuşun Zirvesindedir. Gözlerin Hayata Kapandığı Son Demde...Sabır Yokuşunu Aşmış Olan İnsan...Mutlu Sona Ulaşmış İnsandır… Rabb'im Cümlemizi Sabır Yokuşunu Aşıp...Mutlu Sona Ulaşan Müminlerden Eylesin....Amin.

Alıntı