Mirac'ınız Kime,Neye ve Neden ?

[Muhsin Arslan]

Mirac'ınız Kime,Neye ve Neden ?

Bu gece Miraç...

Son Peygamber’in Rabbine doğru yürüyüşünü hatırlatan, iman edenlere derin mesajlar taşıyan bir gece.

Miraç!

Aşığın maşukuna yönelişi...

Yolunda yükselişi...

Davasına adanışı...

Maşukunun yoluna fedakârlığı...

O yolda yürürken ciddiyet, vakar, samimiyet ve ihlas...

Miraç!

Davasına baş koymaktır.

Davasının önüne çıkan engellere karşı direnmektir.

Davasına leke sürmemektir.

Davasının eri, yolunun yolcusu ve inandığı ölçülerin yaşayan şahidi olmaktır.

Miraç!

Kulun Rabbine yönelişidir.

Secdede Rabbine yakınlığını hissetmesidir.

Seher vakitlerinde kalbini Rabbine açmasıdır.

Dudaklarından dökülen duaların, yüreğindeki sızıların ve içindeki hasretin Rabbine ulaşmasıdır.

Miraç...

Bizim için yalnızca takvimde işaretlenmiş “geleneksel bir kandil gecesi” olarak kalmamalı.

Bize şuur vermeli.

Yaşantımızın ciddiyetine, imanımızın sorumluluğuna, davamızın kalitesine; ilmimizle, gayretimizle, ibadetimizle ve ahlakımızla yön vermeli.

Miraç’ımız Rabbimize olmalı.

Hicretimiz Rabbimize olmalı.

“Lâ ilâhe” diyerek sahte ilahları, sahte otoriteleri, sahte bağımlılıkları reddetmeli; “illallah” diyerek yalnız Allah’a yönelmenin anlamını hayatımıza taşımalıyız.

Çünkü “lâ” demeden “illâ”nın ne anlama geldiğini kavramak kolay değildir.

Miraç’ımız;

Hubeyb gibi bir duruş,

Mus'ab gibi bir gayret,

Ebû Zer gibi bir ciddiyet,

Bilâl gibi bir direniş,

Hüseyin gibi bir cesaret ister.

Sadece konuşmakla değil...

Sadece dinlemekle değil...

Sadece duygulanmakla değil...

Yaşayarak.

Yapmamız gerekenleri sorgulamadan,

Yapmamamız gerekenleri masaya yatırmadan,

“Keşke”lerimizi seherlerde gözyaşlarıyla eritmeden,

Geçmişimizle hesaplaşmadan,

Geleceğimize ciddiyet katmadan...

Miraç, hayatımızda yalnızca geleneksel bir kandil olarak kalır.

Öyleyse bu gece kendimize birkaç soru soralım:

İsrâ’mız kime?

Miraç’ımız nereye?

İsrâ ve Miraç’ımızın kalitesi ne kadar?

Arabamızın modeli mi daha çok düşündürüyor bizi, Kudüs’ün gözyaşı mı?

Sıcak yatağımız mı daha ağır basıyor, sabah namazının çağrısı mı?

“Ben Muhammedü’l-Emin’in ümmetiyim.” deme yüzümüz var mı?

Ne kadar eminiz?

Lafla mı?

Laklakla mı?

Yoksa fiille, ahlakla, ciddiyetle ve samimiyetle mi yaşıyoruz dinimizi?

Ve belki de en önemli soru:

Yaşadığımız din hangisi?

Allah ve Resulü’nün bize öğrettiği din mi?

Yoksa;

“Duydum...”

“Dediler...”

“Böyle gelmiş...”

“Bizim orada böyle yapılır...”

diyerek devraldığımız gelenekler dini mi?

Bu gece kandillerimizi değil, kendimizi aydınlatalım.

Miraç’ı sadece hatırlamayalım;

Miraç’tan kendimize bir yol çıkaralım.

Yüreğimiz varsa, cevabını bulalım.

Çünkü insanın gerçek Miraç’ı, Rabbine doğru attığı her samimi adımdır.

Miraç’ınız her gün, her saat Rabb’inize doğru olsun.

Selam ve dua ile.

Muhsin Arslan
[Linkler ziyaretçilere kapalıdır. Giriş yapın veya üye olun.]

[bilinmez]

Rasulluk görevini ve bi yandanda kulluğunu ifa eden,ve kullar arasında bi kul seçilerek,taki isra gecesine kadar durmadan,Rabbisine yönelmiş,kendisine ATILAN ÇELMELERDEN,Rabbisinin insanlar için bi kurtuluş yolu ,bi dünya ve ahiret saadetinin yol haritası olan islamı, yalpalamadan,kırpmadan,tavizsiz ve heleki O na gelen o kadar dünyevi tekliften,ve ızdıraplı bi sıkıntılı zamandan gelmişti,TAMDA EN ÇOK İHTİYACI VARDI BU GECE YÜRÜYÜŞÜ TEKLİFİNE,kim bilir ,o yorgun,bitkin haline ve yüreğine ne çok esenlik getirmişti bu RABBİSİNDEN GELEN TEKLİF...

Ve alemler içerisinden selam olsun,o kutlu RASULE,VE O RASUL ZİNCİRİNDE OLANLARA,VE BU YOLDA TAVİZSİZCE YÜRÜYÜP,İSRA[MİRAÇ] lara ihtiyaç duyacak kadar islamın yol haritası üzerinde olanlara selam olsun...

[Kürt_Mücahide]

hayal gücün çok güzel be abi.miracı nerelere çekebilmişsin doğrusu takdir edilecek bir beyın.