Hz. Ömer' in Evlilik Üzerine

[Belgin]

Hz. Ömer' in Evlilik Üzerine

Allah Tealâ'ya hamd ve sena, Rasulullah sav'e salât u selamdan sonra

Dikkat edin! Evlenirken kadınlara vereceğiniz mehirleri yüksek tutmayın Zira böyle yapmak dünyada bir cömertlik veya Allah Tealâ indinde takvaya uygun davranış olsaydı, Rasul-i Ekrem sav bu konuda sizden daha ileri geçer ve mehri daha yüksek tutardı Oysa Rasulullah sav ne evlendiği kadınların, ne de evlendirdiği kızlarının mehirlerini 12 okkadan (dört yüz dirhem gümüş) fazla tutmu ştur

Olur ya, bir kimse evlendiği kadının mehrini yüksek tutar da, bu sebeple zora düşer Sonra da hanımına karşı içinde bir düşmanlık hissi doğar, “senin için en ağır yükün altına girdim” der (Ödediği yüksek mehir sebebiyle maddi sıkıntıya girer ve bu durum evliliğine olumsuz yansır Dolayısıyla mehirleri yüksek tutmayın)

Dikkat etmeniz gereken hususlardan bir diğeri de şudur: Bazı kimseler, savaşlarınızda öldürülen veya ölen herkes için: “Falan kimse şehit olarak öldürüldü” veya “falan kimse şehit olarak öldü” diyor Oysa, belki de o kimse bineğini ganimetten elde edeceği altın-gümüşle yüklemek için yahut ticaret maksadıyla savaşa katılmı ştır Şu halde savaşta ölen veya öldürülen herkese şehit demeyin Ancak Rasulullah sav'in söylediği gibi söyleyin: “Kim Allah yolunda ölür veya öldürülürse, cennete girer” deyin

Bu konuşmadan sonra Hz Ömer ra'ın yolunu Kureyş'li bir kadın kesti ve aralarında şu konuşma geçti:

- Ey Müminlerin emiri ! Erkekleri, evlenecekleri kadınlara dört yüz dirhem (gümüş) den fazla mehir vermekten sakındırdığın doğru mu?

- Evet

- Allah Tealâ'nın Kur'an'da indirdiği ayeti duymadın mı?

- Hangi ayeti?

- Allah Tealâ'nın, “… yüklerle mehir vermiş olsanız dahi, ondan hiçbir şeyi geri almayın” (Nisa, 20) buyurduğunu duymadın mı?

- Allahım bağışla! Herkes Ömer'den daha fakih!

Bu konuşmadan sonra Hz Ömer ra geri döndü, tekrar minbere çıktı ve şunları söyledi:

Ey insanlar! Kadınlara dört yüz dirhemden fazla mehir vermekten sizi sakındırmıştım (Şimdi bu görüşümden rücu etmiş bulunuyorum) Kim malından mehir olarak gönül hoşnutluğuyla daha fazlasını vermek isterse versin

Nesaî: Nikâh, 66; Ahmed b Hanbel , 1/40-41; Ali Ahmed el-Hatîb: Ömer b el-Hattâb, s 237-238