Ramazan-oruç ve çocuğa kazandırdıkları

[EyMeN&TaLhA]

Ramazan-oruç ve çocuğa kazandırdıkları

8 ve 10 yaşlarında oğullarım var, oruç tutmakta zorlanıyorlar. Arada bir kaçamak yaptıklarını fark ediyorum, göz yumacak mıyız? Nasıl davranmamız lazım?

Kendi çocuklarımızı hatasız yetiştirmeye çalışıyoruz ki, bu insan fıtratına aykırı, ters bir durum.

Çocuk dendiğinde, öncelikle kendi çocukluğumuza gidelim…

Ben, 8 yaşlarındayken, Ramazan ayında mutfakta gördüğüm, gizlice canımın çektiği bir şeyleri yedikten sonra, orucuma devam ederdim. Bu ayrı bir heyecan katıyordu. Çok susadığım da etrafta kimsenin olmadığını görünce su içerdim. Bir bardak suyu içtiğimde, orucumun boşa gittiğine üzülürdüm. Ertesi gün bir daha yapmayacağım diye, kendi kendime söz verirdim.
Oruç, bir haz öteleme eğitimidir…

Oruç, çocuğun kendi kendini teşvik ettiği, bedenin direnç gösterdiği, ruhen güçlenme ve irade kazandığı, bir ibadettir. Çocuğu kendi haline bırakmamız lazım, dışarıdan özendirmeye çalıştıkça, içeride onu yenmiş, ama kendisini yenilmiş hale getirmiş oluruz.
Oruca alışması için, para ile tutmasının, “Dayanırsın, yaparsın, yarın oruç tut, sana harçlık vereceğim” diyerek, çocuğun içten içe kendi iradesini kullanmasının önüne geçiliyor.

Çocuğa mükafat vererek, orucu tutmaya teşvik etmeyin…

Kişinin, kendi önündeki ihtiyaçlarını, susuzluğun en zirve yaptığı sırada dahi, suya doğru götürmeye engel olan şey, kendi iradesidir. Kişi, “ben su içmeyeceğim, tatlıyı yemeyeceğim, şunu yapmayacağım,” diyerek kendisi, kendine hakim olma gücünü elde edebilir…

7-12 yaş dönemi çocuklarda, sahurdan itibaren, iftar vaktine kadar oruç tutuyor olması, o çocuğun bünyesinin kaldıramayacağı anlamına da gelir. Bu yaştaki çocuklar, büyük bir direnci elde edemez.

Ne yapmak lazım?

Yaz döneminde iftar saati geç olduğu için, bu yaşlardaki çocukların, kahvaltılarını yapıp, kendilerini hazırladıktan sonra, öğlen ezanı okunduğunda oruca başlaması lazım.

Neden öğlen? Akşam iftarı birlikte topluca yapabilmek için.

Bazı aileler, tekne orucu diyerek, geceden başlatıp, öğlen veya ikindi vakti bozduruyorlar. Hayır… Önemli olan, ailecek acıkmış olarak bir araya gelmek ve sofranın kurulacak heyecanını yaşattırmak.

Çocuk orucunu bozmak istiyorsa teşvik etmeyin, “Biraz sabredebilirsin belki, sabretmezsen bu saate kadar tutmuş olduğun orucu yıkmış olacaksın, ama sen bilirsin” demek lazım. Çocuk, orucunu bozduysa kaşla, gözle, bak orucu bozdun işte, demeyin. Çocuk bozmuş olduğu orucun içinde, vicdani rahatsızlığını duyarak, kendini yarına motive edebilir.

Çocuğun, bu acemi girişimlerini anne-baba olarak kendi haline bırakmalıyız.

Her çocuk oruç tutmayı arzu eder. Çocuklar, zorlandırıldıkları için, yapamayacaklarını düşündüklerinden dolayı, oruçtan uzaklaşmaya başlarlar. Çocuk, ben beceremem diye, kendinde önyargı oluşturursa, 18-20 yaşına geldiğinde hala oruç tutamayacağını düşünebilir.


adem güneş

alıntı

[Allahın kulu_]

Ben, 8 yaşlarındayken, Ramazan ayında mutfakta gördüğüm, gizlice canımın çektiği bir şeyleri yedikten sonra, orucuma devam ederdim. Bu ayrı bir heyecan katıyordu. Çok susadığım da etrafta kimsenin olmadığını görünce su içerdim. Bir bardak suyu içtiğimde, orucumun boşa gittiğine üzülürdüm. Ertesi gün bir daha yapmayacağım diye, kendi kendime söz verirdim.
Oruç, bir haz öteleme eğitimidir

[Hâdimul İslam]

Hafta sonu sahurunu yapıp, öğle ezanıyla iftar yapıp, sonra akşam iftara kadar oruç tutturun. Hafta içi okul döneminde buyaş için zor olabilir. Sabah kahvaltısında yapıp öğlen iftarını yapsın. Sonra akşama kadar oruca devam.)))Bu şekilde hep beraber iftar yapmanın iftarı beklemenin heyecanını yaşayın.

Ve her teravih namazıyla beraber sahabelerden, peygamberlerden, salihlerin hayatlarından bahseden kısa heyecanlı sohbetler edin.

[Hâdimul İslam]

Beyin alışkanlıklarla bir davranışı, bir işi, bir sorumluluğu meleke haline getirir. Namaz, oruç, başörtüsü, cami, cuma, bayram namazı, tevbe istiğfar, Kur'an okuma gibi ibadetlerde buna dahil. Çocuk yaşta kazandırılan, alışkanlık halinde yaptığı, eylemsel ibadetler olgunlaştığında anlamlı hale gelecektir. Çocuk önce ezberler, anlam sonra gelişir, alışkanlık edinmeyi ailede öğrenmeli. Sonra ise yaşı ve olgunluğu oranında bilinç aşılanmalı.

Bugün dindar ailelerin özgür bıraktıkları -bana zorla yaptırıldı, benmki isterse yapsın- çocuklar, oruçtan sahurdan secdeden kıbleden evdeki seccadeden habersiz. Demekki bilince giden yol, alışkanlık edindirmeyle oluyor. Diğer türlüsü tercihidir ama evinde oruç tutmayan, bahaneler uyduran ve karşısında iki çift laf edilemeyen çaresizce "nerde hata yaptık" denilen gençler böyle yetişti. Oruç tutana en büyük saygısızlık kendi içimizden çıkıyor.
Küçük demeyin alışkanlık edindirin. Örtünmeyi, namazı, orucu. Büyüdükçe çıkan bahanelerini görmezden gelmeyin ama büyütmeyin. Yeteri kadar açıklama yapın. Ve bahanelerin önünü tıkayin. Acimayın. Büyüdükçe anne babasına acımayan, empati ve vicdan yoksunu çocuklar yerine vicdanlı, kendileri de aile olmayı, değerleri, ibadetleri ailesinde öğrenmiş çocuklar yetiştirelim ki; doğru aktarım olsun, doğru miras devralsınlar ve bıraksınlar...